اولین همایش بین المللی تحول خدمات سلامت: تلفیق مراقبت، درمان، بازتوانی و امیدبخشی

رفتن به صفحه اصلی

ارائه مجازی مقاله

کد مقاله 1136

عنوان مروری نظام مند بر اثربخشی رویکرد های غیردارویی بر کاهش اضطراب وافزایش خودکارآمدی زنان باردار

نویسندگان فاطمه خیریت - فاطمه توانایی

چکیده مقدمه: ترس از زایمان یکی از مهمترین عوامل روانشناختی مؤثر در افزایش سزارین انتخابی است که پیامدهای نامطلوبی برای سلامت مادر و نوزاد به همراه دارد (1). خودکارآمدی زایمان به معنای باور فرد به تواناییهای خود برای انجام رفتارهای مورد انتظار است که نقش تعیینکنندهای در آمادگی روانی زنان برای کنترل درد و مدیریت موقعیت زایمان دارد(2،3). استفاده از مداخلات غیردارویی همانند ورزش و آموزش روان برای مدیریت اضطراب و تقویت خودکارآمدی زایمان ضروری به نظر میرسد (4). مطالعه با هدف تلفیق شواهد موجود در مورد اثربخشی ورزش و آموزش آمادگی زایمان بر کاهش اضطراب و افزایش خودکارآمدی زنان باردار انجام شد. روشها: این مطالعه مروری با جستجو در پایگاههای اطلاعاتی ملی و بینالمللی در بازه زمانی 2011 تا 2024 انجام شد. از میان 120 مطالعه اولیه، پس از غربالگری، 28 مطالعه برای تحلیل نهایی انتخاب شدند. دادهها با رویکرد توصیفی ـ تطبیقی بررسی شدند. یافتهها: نتایج نشان داد مداخلات آموزشی و ورزشی تأثیر معناداری بر بهبود شاخصهای روانشناختی مادران باردار دارند. برنامههای ورزشی منظم(12-8 هفته) و آموزش آمادگی زایمان به ویژه رویکرد تفحص گروهی موجب کاهش اضطراب و افزایش خودکارآمدی شدند (5). اثربخشی این مداخلات تحت تأثیر عواملی مانند شروع مداخله در سهماهه دوم بارداری، مشارکت همسر، نخستزایی و تداوم برنامه قرار داشت. نتیجهگیری: ورزش و آموزش، روشهایی ایمن، در دسترس و مؤثر برای کاهش اضطراب و تقویت خودکارآمدی زایمان هستند. ادغام این دو رویکرد میتواند در ارتقای سلامت روان مادران و ترویج زایمان طبیعی آگاهانه مؤثر باشد. واژگان کلیدی: اضطراب، خودکارآمدی، آموزش دوران بارداری، ورزش، ترس از زایمان

فایل ها

فایل پوستر مقاله

محتوای ارائه مجازی مقاله

نظرات