اولین همایش بین المللی تحول خدمات سلامت: تلفیق مراقبت، درمان، بازتوانی و امیدبخشی

رفتن به صفحه اصلی

ارائه مجازی مقاله

کد مقاله 1109

عنوان بررسی تاثیر مداخله آموزش مبتنی بر خودکارآمدی جنسی بر بهبود رضایت زناشویی در زنان

نویسندگان صبیحه شکرانی

چکیده مقدمه: رضایت از زندگی زناشویی به عوامل متعددی وابسته است و رضایت از رابطه جنسی یکی از عوامل مهمی می باشد که تحت تاثیر خودکارآمدی جنسی قرار دارد. این پژوهش با هدف تعیین تاثیر مداخله آموزش مبتنی بر خودکارآمدی جنسی بر رضایت زناشویی در زنان متاهل شهر اصفهان انجام شد. روش ها : این پژوهش یک کارآزمایی بالینی است جامعه پژوهش شامل زنان متاهل 20 تا 45 سال مراجعه کننده به مرکز بهداشتی و درمانی شهر اصفهان در سال 97 بودند. حجم نمونه 80 زن متاهل از مراجعین به مرکز بهداشتی درمانی منتخب شهر اصفهان بودند که به روش در دسترس انتخاب شدند و توسط تخصیص تصادفی با استفاده از شماره پرونده بهداشتی در دو گروه مداخله و کنترل قرار گرفتند. هر دو گروه پیش آزمون را تکمیل کردند. سپس گروه مداخله در 4 جلسه دوساعته شرکت کردند. پس از گذشت 6 هفته از آخرین جلسه در گروه مداخله و 6 هفته پس از پیش آزمون در گروه کنترل به پس آزمون پاسخ دادند. ابزار گردآوری پرسشنامه کوتاه انریچ وخودکارآمدی جنسی وزیری بود. اطلاعات از طریق آمار توصیفی و آمار استنباطی تجزیه تحلیل شد. یافته ها: نتایج پژوهش نشان از تاثیر آموزش مبتنی بر خودکارآمدی جنسی بر افزایش رضایت زناشویی و خرده مقیاس های آن بود(05/0 P <) . ولی در خرده مقیاس ارتباطات تفاوت معنا داری دیده نشد(05/0 P >). نتیجه گیری: روابط جنسی رضایتبخش از عوامل موثر در بقای خانواده و سلامتی آن محسوب میشود. آموزش حودکارآمدی جنسی با افزایش رضایت جنسی می تواند باعث افزایش رضایت زناشویی گردد. ثبت کارازمایی بالینی: (IRCT20180114038352N1)

فایل ها

فایل پوستر مقاله

محتوای ارائه مجازی مقاله

نظرات