اولین همایش بین المللی تحول خدمات سلامت: تلفیق مراقبت، درمان، بازتوانی و امیدبخشی

رفتن به صفحه اصلی

ارائه مجازی مقاله

کد مقاله 1667

عنوان سالمندی و تغییرات نوروگلیال در هیپوکمپ: مطالعه ای در ناحیه CA1 (Cornu Ammonis 1)در مدل پیری القاشده با دی گالاکتوز

نویسندگان سحر محمدعلی پور - محمدرضا پریانی - حسین اریک آغاجی - لیلا عینی

چکیده چکیده مقدمه: سالمندی با تغییرات ساختاری و عملکردی دستگاه عصبی مرکزی همراه است و هیپوکمپ، به ویژه ناحیه CA1، از نواحی حساس به این تغییرات محسوب میشود. سلولهای گلیال در حفظ همئوستاز و حمایت از نورونها نقش دارند. با این حال، تغییرات جمعیتهای گلیال در CA1 در مدل پیری القاشده با دی گالاکتوز کمتر بررسی شده است. مطالعه حاضر با هدف بررسی تغییرات هیستومورفومتریک سلولهای گلیال در CA1 انجام شد. روشها: در این مطالعه تجربی، 16 موش صحرایی نر ویستار بالغ به دو گروه کنترل و D-gal (هر گروه 8 سر) تقسیم شدند. گروه D-gal به مدت 8 هفته، روزانه 500 میلی گرم بر کیلوگرم D-gal را به صورت داخل صفاقی دریافت کرد و گروه کنترل نرمال سالین دریافت نمود. پس از پایان تیمار، مقاطع 5 میکرومتری از هیپوکمپ تهیه و با رنگ آمیزی های هماتوکسیلین-ائوزین و نیسل بررسی شدند. سلولهای دارای ویژگیهای مورفولوژیک سازگار با آستروسیت ها، میکروگلیا و الیگودندروسیت ها در پنج میدان غیرهمپوشان از CA1 شمارش شدند. یافته ها: تعداد سلولهای دارای ویژگیهای مورفولوژیک سازگار با آستروسیت ها در گروه D-gal نسبت به کنترل افزایش معنی داری داشت (P<0.01). همچنین تعداد سلولهای دارای ویژگیهای میکروگلیال افزایش (P<0.05) و تعداد سلولهای دارای ویژگی های الیگودندروسیت کاهش معنی داری نشان داد (P<0.05). نتیجه گیری: پیری القاشده با D-gal با تغییرات متفاوت در جمعیتهای گلیال ناحیه CA1 همراه بود که میتواند نشاندهنده تغییر در همئوستاز گلیال این ناحیه باشد. این تغییرات ممکن است بهعنوان شاخصهای بافتشناختی تغییرات هیپوکامپی مرتبط با سالمندی در نظر گرفته شوند.

فایل ها

فایل پوستر مقاله

محتوای ارائه مجازی مقاله

نظرات