اولین همایش بین المللی تحول خدمات سلامت: تلفیق مراقبت، درمان، بازتوانی و امیدبخشی

رفتن به صفحه اصلی

ارائه مجازی مقاله

کد مقاله 1243

عنوان اثربخشی طرحوارهدرمانی بر طرحواره رهاشدگی در افراد دارای نشانگان شخصیت وابسته

نویسندگان زهرا سادات حسینی - شیدا جبل ‌عاملی

چکیده مقدمه: نشانگان شخصیت وابسته با نیاز مفرط به حمایت، ترس از طرد شدن و ناتوانی در تصمیمگیری مستقل شناخته میشود که با طرحوارههای ناسازگار اولیه، بهویژه طرحواره رهاشدگی، ارتباط نزدیکی دارد (1,2). طرحواره رهاشدگی موجب انتظار مداوم از دست دادن افراد مهم و وابستگی شدید در روابط میشود و در تداوم مشکلات شخصیت وابسته نقش دارد (3). طرحوارهدرمانی با هدف اصلاح این طرحوارهها، یکی از مؤثرترین درمانهای شناختی-هیجانی برای اختلالات شخصیت محسوب میشود (4,5). ازاینرو، پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی طرحوارهدرمانی بر طرحواره رهاشدگی در افراد دارای نشانگان شخصیت وابسته انجام شد. روش ها: این پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون، پیگیری و گروه کنترل در سال 1404 انجام شد. 30 زن (18 تا 30 سال) دارای نشانگان شخصیت وابسته در شهرستان خمینیشهر بهصورت هدفمند انتخاب و بهطور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر کدام 15 نفر) قرار گرفتند. گروه آزمایش 12 جلسه 90 دقیقهای طرحوارهدرمانی گروهی دریافت کردند. دادهها با پرسشنامه طرحوارههای ناسازگار اولیه یانگ گردآوری و با آزمون واریانس با اندازهگیریهای مکرر در SPSS-26 تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد طرحوارهدرمانی موجب کاهش معنادار نمرات طرحواره رهاشدگی در گروه آزمایش شد و این اثر در مرحله پیگیری نیز پایدار ماند (P<0.05). نتیجه گیری: طرحوارهدرمانی با اصلاح طرحواره رهاشدگی میتواند وابستگی هیجانی و الگوهای شناختی ناسازگار را در افراد دارای نشانگان شخصیت وابسته کاهش دهد و بهعنوان یک مداخله مؤثر در این گروه پیشنهاد گردد.

محتوای ارائه مجازی مقاله

نظرات