اولین همایش بین المللی تحول خدمات سلامت: تلفیق مراقبت، درمان، بازتوانی و امیدبخشی

رفتن به صفحه اصلی

ارائه مجازی مقاله

کد مقاله 1556

عنوان تجربه زیسته زنان سالمند از مشارکت پایدار در فعالیتهای ورزشی و نقش آن در بهزیستی روانشناختی و احساس تعلق اجتماعی: یک مطالعه پدیدارشناختی تفسیری

نویسندگان زهرا صدیقی

چکیده مقدمه: مشارکت منظم در فعالیتهای ورزشی میتواند به حفظ سلامت جسمانی، سازگاری روانشناختی و حضور فعال سالمندان کمک کند [1،2]. ورزش گروهی همچنین فرصت حمایت متقابل و گسترش روابط اجتماعی را فراهم میسازد [3]. بااینحال، چگونگی تجربه زنان سالمند از استمرار ورزش و پیوند آن با بهزیستی روانشناختی و احساس تعلق اجتماعی کمتر شناخته شده است. پژوهش حاضر با هدف واکاوی این تجربه زیسته انجام شد. روش ها: این پژوهش کیفی با روش تحلیل پدیدارشناختی تفسیری انجام شد [4]. مشارکتکنندگان 13 زن 60 سال و بالاتر ساکن شهر اصفهان بودند که حداقل شش ماه و دستکم دو جلسه در هفته مشارکت ورزشی مستمر داشتند و بهصورت هدفمند انتخاب شدند. دادهها با مصاحبههای عمیق نیمهساختاریافته گردآوری و با نرمافزار NVivo تحلیل شدند. گزارش پژوهش با توجه به معیارهای COREQ تنظیم شد [5]. یافته ها: تحلیل دادهها به استخراج چهار مضمون اصلی و 10 مضمون فرعی انجامید. مضامین اصلی شامل «گذار از اجبار درمانی به سبک زندگی»، «بازسازی بهزیستی روانشناختی»، «بازآفرینی تعلق اجتماعی» و «مواجهه با موانع و حفظ تداوم» بودند. ورزش از یک ضرورت سلامتمحور به بخشی معنادار از زندگی تبدیل شده و با خودکارآمدی، استقلال، تنظیم هیجان، امید، حمایت همسالان و احساس تعلق درهمتنیده بود. مشارکتکنندگان همچنین با راهبردهای سازگارانه، موانع فرهنگی و محیطی را مدیریت میکردند. نتیجه گیری: مشارکت پایدار ورزشی برای زنان سالمند تجربهای چندبعدی است که در پیوند میان خود، روابط اجتماعی و محیط شکل میگیرد. برنامههای ورزشی سالمندان باید علاوه بر ایمنی و تناسب جسمانی، بر تداوم مشارکت، استقلال، حمایت همسالان و ایجاد محیطهای امن و تعلقآفرین تأکید کنند.

محتوای ارائه مجازی مقاله

نظرات