اولین همایش بین المللی تحول خدمات سلامت: تلفیق مراقبت، درمان، بازتوانی و امیدبخشی

رفتن به صفحه اصلی

ارائه مجازی مقاله

کد مقاله 1699

عنوان نقش امیددرمانی در بهبود کیفیت زندگی بیماران مبتلا به اختلالات روانی مزمن: مروری روایتی

نویسندگان ژیلا صادقی

چکیده چکیده مقدمه: اختلالات روانی مزمن، بار سنگینی بر بیماران، خانوادهها و نظام سلامت تحمیل میکنند. اگرچه درمانهای دارویی در کنترل علائم مؤثرند، اما ارتقای کیفیت زندگی این بیماران نیازمند مداخلات روانشناختی مکمل است. امیددرمانی بهعنوان رویکردی ساختاریافته در روانشناسی مثبت، بر تقویت اهداف و انگیزه تمرکز دارد. این مرور روایتی با هدف تبیین نقش و اثربخشی امیددرمانی در بهبود کیفیت زندگی بیماران مبتلا به اختلالات روانی مزمن انجام شد. روش ها: جستجوی جامع در پایگاههای Scopus، PubMed، Web of Science، SID و Magiran با کلیدواژههای «امیددرمانی»، «کیفیت زندگی»، «اختلالات روانی مزمن»، «روانپرستاری» و «روانشناسی مثبت» در بازه 2020 تا 2026 انجام شد. کارآزماییهای بالینی، مطالعات توصیفی-تحلیلی، مرورهای نظاممند و پژوهشهای کیفی وارد شدند و دادهها به روش سنتز روایتی تحلیل شدند. یافته ها: مداخلات امیددرمانی از طریق تقویت عاملیت (Agency) و راهیابی (Pathways)، موجب ارتقای معنادار کیفیت زندگی، افزایش تابآوری و کاهش افسردگی در بیماران روانی مزمن میشود. تلفیق برنامههای امیددرمانی در مراقبتهای جامعهمحور و روانپرستاری توانبخشی، بیشترین پایداری اثرات درمانی و جامعهپذیری بیماران را نشان داد. نتیجه گیری: امیددرمانی بهعنوان مداخلهای کمهزینه، غیرتهاجمی و اثربخش میتواند بهعنوان مکمل درمانهای رایج در پروتکلهای مراقبتی بیماران روانی مزمن ادغام شود. تقویت نقش روانپرستاران در ارائه مداخلات مبتنی بر امید ضروری است.

فایل ها

فایل پوستر مقاله

محتوای ارائه مجازی مقاله

نظرات