اولین همایش بین المللی تحول خدمات سلامت: تلفیق مراقبت، درمان، بازتوانی و امیدبخشی

رفتن به صفحه اصلی

ارائه مجازی مقاله

کد مقاله 1358

عنوان تبیین مدل ساختاری آسیب به خود بر اساس نیاز های بین فردی با نقش میانجی تابآوری ایگو در نوجوانان دارای به نشانگان شخصیت مرزی

نویسندگان فاطمه سادات صمصام شریعت - غلامرضا طالبی

چکیده مقدمه: آسیب به خود در نوجوانان دارای نشانگان شخصیت مرزی از مشکلات مهم بالینی است و عوامل بینفردی و ویژگیهای محافظتی میتوانند در تبیین آن نقش داشته باشند. پژوهش حاضر با هدف تبیین مدل ساختاری آسیب به خود بر اساس نیازهای بینفردی با نقش میانجی تابآوری ایگو در نوجوانان دارای نشانگان شخصیت مرزی انجام شد. روش: این پژوهش توصیفی-همبستگی با استفاده از مدلیابی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه پژوهش شامل نوجوانان 12 تا 18 ساله دارای نشانگان شخصیت مرزی در شهر اصفهان بود و 811 نفر به روش نمونهگیری در دسترس در پژوهش شرکت کردند. دادهها با استفاده از مقیاس نشانگان شخصیت مرزی (STB)، پرسشنامه آسیب به خود (SHI)، پرسشنامه نیازهای بینفردی (INQ-15) و مقیاس تابآوری ایگو (ER89-R12) گردآوری و با نرمافزارهای SPSS 26 و AMOS 23 تحلیل شدند. اثر میانجی با روش بوتاسترپ بررسی شد. یافتهها: نیازهای بینفردی اثر مستقیم معناداری بر آسیب به خود داشت (β=0.307، P<0.001). نیازهای بینفردی با تابآوری ایگو نیز رابطه معناداری داشت (β=-0.411، P<0.001) و تابآوری ایگو بهطور معناداری آسیب به خود را پیشبینی کرد (β=-0.268، P<0.001). اثر غیرمستقیم نیازهای بینفردی بر آسیب به خود از طریق تابآوری ایگو معنادار بود (β=0.006، 95% CI: 0.002-0.010). نتیجهگیری: یافتهها نشان میدهند تابآوری ایگو در رابطه بین نیازهای بینفردی و آسیب به خود در نوجوانان دارای نشانگان شخصیت مرزی نقش میانجی دارد. بنابراین، ارزیابی و تقویت تابآوری ایگو در کنار مداخلات متمرکز بر نیازهای بینفردی میتواند در طراحی برنامههای پیشگیرانه و درمانی برای کاهش آسیب به خود در این گروه مؤثر باشد. کلیدواژهها: اختلال شخصیت مرزی؛ رفتار خودآسیبرسان؛ روابط بینفردی؛ تابآوری روانشناختی؛ نوجوانان

فایل ها

فایل پوستر مقاله

محتوای ارائه مجازی مقاله

نظرات