اولین همایش بین المللی تحول خدمات سلامت: تلفیق مراقبت، درمان، بازتوانی و امیدبخشی

رفتن به صفحه اصلی

ارائه مجازی مقاله

کد مقاله 1372

عنوان اثربخشی رواندرمانی پویشی فشرده کوتاه مدت بر احساس گناه در نزدیکان فرد فوت شده بر اثر خودکشی

نویسندگان غزاله بهدادفر - غلامرضا طالبی

چکیده مقدمه: خودکشی نزدیکان، بازماندگان را با احساس گناه همراه با افسردگی، سوگ طوالنیمدت و عالئم استرس پس از سانحه مواجه میسازد)1(. رویکردهایرواندرمانی مرتبط، از جمله رواندرمانیپویایی-ارتباط و ،.... بهبود پیامدهایروانشناختی ثمربخش است)5-2(. پژوهش حاضر با هدف بررسیاثربخشی رواندرمانی پویشی فشرده کوتاهمدت (ISTDP (بر احساس گناه در نزدیکان فرد فوتشده بر اثر خودکشی انجام شد. روشها: این پژوهش نیمهتجربی با طرح پیشآزمون-پسآزمون-پیگیری و گروه کنترل بود. تعداد30 نفر از مراجعه کنندگان مراکز مشاوره شهر اصفهان در سال 1404 با نمونه گیری دردسترس و با شیوه تصادفی در دو )هر گروه 15 نفر(جایدهی شدند. مداخله طی 12 جلسه 90 دقیقهای به صورت هفتگی به گروه آزمایش ارائه شد. داده ها از طریق پرسشنامه احساس گناه آیزنک گردآوری و با تحلیل کوواریانس چندمتغیره و اندازهگیری مکرر تحلیل شد. یافتهها: نتایج آزمون اندازه گیری های مکرر )0.001>p 49.87،=F )و آزمون تعقیبی بونفرونی کاهش معنادار احساس گناه را در گروه آزمایش نشان دادو این اثر تا مرحله پیگیری پایدار ماند.نتیجهگیری: براساس یافتهها، می توان نتیجه گرفت رواندرمانی پویشی فشرده کوتاهمدت می تواند رویکردی ثمربخش درکاهش احساس گناه در بازماندگان خودکشی باشد و در مراکز مشاوره به کارگرفته شود.

محتوای ارائه مجازی مقاله

نظرات