اولین همایش بین المللی تحول خدمات سلامت: تلفیق مراقبت، درمان، بازتوانی و امیدبخشی

رفتن به صفحه اصلی

ارائه مجازی مقاله

کد مقاله 1228

عنوان پیش بینی کیفیت زندگی بر اساس خودکارآمدی در بیماران قلبی شهر اصفهان

نویسندگان مهدیه غلامی ورنامخواستی

چکیده مقدمه: کیفیت زندگی بیماران قلبی، شاخص مهمی در ارزیابی پیامدهای جسمی و روانی بیماریهای مزمن است. از آنجایی که بیماری قلبی با مشکلات جسمی، احساس درماندگی و کاهش امید به زندگی همراه است؛ شناخت عوامل مؤثر بر کیفیت زندگی ضروری است. خودکارآمدی ، به معنای باور فرد به توانایی خود در مدیریت شرایط دشوار و اجرای رفتارهای سالم، یکی از این عوامل کلیدی است. این پژوهش با هدف پیشبینی سطح کیفیت زندگی بیماران قلبی شهر اصفهان بر اساس میزان خودکارآمدی آنها انجام شد. روش ها: این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی، با جامعه آماری شامل 250 بیمار قلبی (بستری و سرپایی) از بیمارستانهای شهرداری اصفهان در سال 1402 بود که به روش در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامهی کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت (WHOQOL-BREF) و مقیاس خودکارآمدی شرر بود. دادهها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون خطی ساده تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد بین خودکارآمدی و کیفیت زندگی بیماران قلبی، رابطهی مثبت معناداری وجود دارد (p<0.01). بیماران با خودکارآمدی بالاتر، نمرات بهتری در ابعاد جسمانی، روانی و اجتماعی کیفیت زندگی کسب کردند. تحلیل رگرسیون نشان داد خودکارآمدی قادر است حدود 45 درصد از واریانس کلی کیفیت زندگی را تبیین کند. نتیجه گیری: یافتهها نشان میدهند خودکارآمدی نقشی تعیینکننده در بهبود کیفیت زندگی بیماران قلبی ایفا میکند. تقویت باورهای خودتوانمندی از طریق مداخلات روانشناختی هدفمند و حمایتهای رفتاری مناسب، میتواند به سازگاری بهتر بیماران با بیماری و کاهش پیامدهای نامطلوب روانی و جسمی کمک کند. واژگان کلیدی: کیفیت زندگی، خودکارآمدی، بیماران قلبی.

فایل ها

فایل پوستر مقاله

محتوای ارائه مجازی مقاله

نظرات