اولین همایش بین المللی تحول خدمات سلامت: تلفیق مراقبت، درمان، بازتوانی و امیدبخشی

رفتن به صفحه اصلی

ارائه مجازی مقاله

کد مقاله 1061

عنوان توانبخشی ادغام‌شده پس از ترومای مغزی در بیماران دارای پروتز جمجمه: مرور روایتی از چالش‌ها و راهکارهای مراقبتی

نویسندگان منصوره احمدی فراز - فریدخت یزدانی

چکیده مقدمه: ترومای مغزی یکی از مهم‌ترین علل ناتوانی طولانی‌مدت است و بیماران پس از دکمپرسیو کرانیکتومی (Decompressive Craniectomy)اغلب نیازمند کرانیوپلاستی برای بازسازی جمجمه و بهبود عملکردهای عصبی و شناختی هستند. شواهد نشان می‌دهد که کرانیوپلاستی می‌تواند موجب بهبود جریان مایع مغزی–نخاعی، تنظیم فشار داخل جمجمه و ارتقای عملکردهای شناختی شود(1, 2). با این حال، بیماران دارای پروتز جمجمه با چالش‌های پیچیده‌ای در حوزه‌های گفتاری، شناختی، عملکردی و روان‌شناختی مواجه‌اند که نیازمند رویکردهای ادغام‌شده مراقبتی است. روش‌ها: این مطالعه یک مرور روایتی بود که با جستجو در پایگاه‌های PubMed، Scopus، Web of Science، CINAHL وGoogle Scholar و بررسی مطالعات منتشرشده بین سال‌های 2019 تا 2025 انجام شد. کلیدواژه‌هایMeSH شاملCranioplasty, Traumatic Brain Injury, Rehabilitation, Nursing Care وIntegrated Delivery of Health Care به‌کار رفت. تحلیل داده‌ها با رویکرد سنتز روایتی انجام شد. یافته‌ها: مرور شواهد نشان داد که کرانیوپلاستی می‌تواند موجب بهبود عملکردهای عصبی، شناختی و گفتاری شود و آمادگی بیمار برای مشارکت در توانبخشی را افزایش دهد(1, 3). ادغام گفتاردرمانی، توانبخشی شناختی، کاردرمانی و فیزیوتراپی با مراقبت پرستاری ساختاریافته، بهبود قابل‌توجهی در تعادل، روانی‌گویی، توجه، حافظه و استقلال عملکردی ایجاد کرده است (3, 4). همچنین حمایت روان‌شناختی ادغام‌شده با مراقبت پرستاری موجب کاهش اضطراب و افزایش امید به زندگی بیماران شده است(5). نتیجه‌گیری: توانبخشی ادغام‌شده پس از ترومای مغزی در بیماران دارای پروتز جمجمه یک رویکرد ضروری و مؤثر است که می‌تواند پیامدهای عملکردی، شناختی و روان‌شناختی را بهبود بخشد. توسعه پروتکل‌های بومی، همکاری بین‌رشته‌ای و آموزش تخصصی پرستاران برای ارتقای کیفیت مراقبت در این بیماران ضروری است.

فایل ها

فایل پوستر مقاله

محتوای ارائه مجازی مقاله

نظرات