اولین همایش بین المللی تحول خدمات سلامت: تلفیق مراقبت، درمان، بازتوانی و امیدبخشی

رفتن به صفحه اصلی

ارائه مجازی مقاله

کد مقاله 1036

عنوان واکاوی دعادرمانی در طب نوین

نویسندگان مسعود طالبی مقدم - آصفه سادات مهاجری - الهه سادات هاشمی یکتا - محمد مرادی

چکیده در دهه های اخیر، توجه به ابعاد معنوی سلامت به عنوان یکی از ارکان اساسی مراقبت جامع، مورد تأکید پژوهشگران علوم پزشکی قرار گرفته است. دعا به عنوان مهمترین و رایجترین فعالیت معنوی، نقشی کلیدی در سازگاری با بیماری، کاهش اضطراب و ارتقای سلامت معنوی ایفا میکند. با وجود پیشینه دیرینۀ دعادرمانی در متون دینی و فرهنگ ایرانی-اسلامی، جایگاه آن در طب نوین همچنان نیازمند بررسی و تحلیل علمی است. مطالعه حاضر با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و با مرور نظاممند متون دینی و نیز مقالات علمی معتبر در حوزه سلامت معنوی و دعادرمانی صورت گرفته است. داده ها با رویکرد کیفی و استنتاجی مورد تحلیل قرار گرفته اند. نتایج نشان میدهد که دعا، فارغ از وابستگی به مذهب خاص، یک غریزۀ فطری و جهانی است که با ایجاد ارتباط با منبعی والاتر، به کاهش هورمونهای استرس، خاموشسازی فعالیت آمیگدال مغز و افزایش آرامش روانی منجر میشود. مطالعات بالینی متعدد نشان دهنده کاهش مدت بستری، کاهش عوارض و افزایش موفقیت درمان در گروه های مداخله دعا نسبت به گروه کنترل است. نگرش پزشکان نیز نشان میدهد که پزشکان با رویکرد مذهبی-معنوی، بیش از دیگران به راهبردهای مقابله ای بیماران توجه دارند و این امر به کاهش اضطراب و تسریع بهبودی کمک میکند. دعادرمانی نهتنها یک روش مکمل و بیخطر، بلکه ابزاری کارآمد برای کاهش تنشهای روانی و بهبود کیفیت زندگی بیماران است. تدوین پروتکلهای بالینی برای ادغام مراقبتهای معنوی و دعایی در فرآیند درمان، همراه با آموزش کادر درمان، میتواند گامی مؤثر در جهت تحقق سلامت جامع و تسریع بهبودی بیماران باشد.

محتوای ارائه مجازی مقاله

نظرات