سامانه همایش های دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد

صفحه اصلی / اولین همایش بین المللی تحول خدمات سلامت: تلفیق مراقبت، درمان، بازتوانی و امیدبخشی

اثربخشی ریتم درمانی بین فردی و اجتماعی بر تکانشگری و کیفیت خواب در افراد دارای اختلال دوقطبی

نویسندگان :

مریم عصارزاده گان¹ غلامرضا طالبی²

1- دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد ، اصفهان 2- دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد ، اصفهان

کلمات کلیدی :

اختلال دوقطبی،تکانشگری،ریتم درمانی بین‌فردی و اجتماعی،کیفیت خواب

چکیده :

چکیده مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی ریتم درمانی بین فردی و اجتماعی بر تکانشگری و کیفیت خواب افراد مبتلا به اختلال دوقطبی انجام شد. روش‌ها: این پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون با گروه کنترل و پیگیری بود. جامعه آماری شامل بیماران مبتلا به اختلال دوقطبی نوع I و II مراجعه‌کننده به مراکز روان‌پزشکی و روان‌درمانی شهر اصفهان بود. 36 نفر به‌صورت در دسترس انتخاب و به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش (18 نفر) و کنترل (18 نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش علاوه بر دارودرمانی، 12 جلسه هفتگی گروهی ریتم درمانی بین فردی و اجتماعی دریافت کرد، در حالی که گروه کنترل تنها تحت دارودرمانی قرار داشت. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس تکانشگری بارات (BIS-11) و شاخص کیفیت خواب پیتزبورگ (PSQI) بود. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه‌های مکرر تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج نشان داد که ریتم درمانی بین فردی و اجتماعیتأثیر معناداری بر کاهش تکانشگری و بهبود کیفیت خواب در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل دارد (001/0 P<)، این تأثیر در مرحله پیگیری 90 روزه نیز پایدار بود. اندازه اثر برای تکانشگری و کیفیت خواب بالا و نشان‌دهنده قدرت قابل توجه مداخله بود. بحث: یافته‌ها حاکی از آن است که ریتم درمانی بین فردی و اجتماعی می‌تواند در کنار دارودرمانی، به کاهش تکانشگری و بهبود کیفیت خواب بیماران مبتلا به اختلال دوقطبی کمک کند. به‌کارگیری این رویکرد به‌عنوان مداخله مکمل می‌تواند در ارتقای ثبات خلق و کیفیت زندگی بیماران مؤثر باشد.