سامانه همایش های دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد

صفحه اصلی / اولین همایش بین المللی تحول خدمات سلامت: تلفیق مراقبت، درمان، بازتوانی و امیدبخشی

اثر بخشی درمان مدیریت تروما(TMT) بر رشد پس از آسیب و کاهش علائم اختلال سازگاری در دانش آموزان مبتلا به اختلال سازگاری پس از تجربه ی سوگ

نویسندگان :

آرزو خسروی بابادی¹ حیدر شیرزادی² سارینا طالبی³ غلامرضا طالبی⁴

1- دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران. 2- دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران. 3- دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران. 4- دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران.

کلمات کلیدی :

درمان مدیریت تروما، رشد پس از آسیب،اختلال سازگاری،سوگ،دانشآموزان دختر،نوجوانان

چکیده :

چکیده مقدمه: تجربه سوگ در دوره نوجوانی میتواند با پیامدهای روانشناختی مختلفی همراه باشد و در برخی دانشآموزان به دشواری در سازگاری و کاهش عملکرد هیجانی و اجتماعی منجر شود. در مقابل، برخی نوجوانان پس از مواجهه با فقدان، تغییرات مثبت و رشد پس از آسیب را تجربه میکنند. ازاینرو، هدف پژوهش حاضر بررسی اثر بخشی درمان مدیریت تروما (TMT) بر رشد پس از آسیب و کاهش علائم اختلال سازگاری در دانش آموزان مبتلا به اختلال سازگاری پس از تجربه ی سوگ بود. روش: پژوهش حاضر از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون و گروه کنترل بود. جامعه پژوهش شامل دانشآموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر اصفهان در سال تحصیلی 1403-1404 بود که با تجربه سوگ و علائم اختلال سازگاری مواجه بودند. تعداد 34 دانشآموز به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش (17 نفر) و کنترل (17 نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش تحت درمان مدیریت تروما قرار گرفت و گروه کنترل مداخله روانشناختی اختصاصی دریافت نکرد. برای سنجش رشد پس از آسیب از پرسشنامه رشد پس از آسیب کودکان ـ نسخه تجدیدنظرشده (PTGI-C-R؛ کیلمر و همکاران، 2009) و برای سنجش علائم اختلال سازگاری از پرسشنامه الگوی جدید اختلال سازگاری ـ 20 (ADNM-20؛ لورنتس، باخم و مائرکر، 2016) استفاده شد تحلیلها با استفاده از نرمافزار spss نسخه 26 انجام شد و دادهها با بهرهگیری از تحلیل کوواریانس چندمتغیری (MANCOVA) و در ادامه، تحلیل کوواریانس تکمتغیری (ANCOVA) مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفتند. یافتهها: نتایج نشان داد که پس از کنترل نمرات پیشآزمون، بین دو گروه آزمایش و کنترل از نظر ترکیب متغیرهای رشد پس از آسیب و علائم اختلال سازگاری تفاوت معناداری وجود داشت(001/0 > p). همچنین، نتایج تحلیلهای تکمتغیری نشان داد که درمان مدیریت تروما موجب افزایش معنادار رشد پس از آسیب و کاهش معنادار علائم اختلال سازگاری در گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل شد (001/0 > p). نتیجهگیری: یافتهها نشان داد که درمان مدیریت تروما میتواند بهعنوان یک مداخله روانشناختی مؤثر در افزایش رشد پس از آسیب و کاهش علائم سازگاری در دانشآموزان دختر دارای اختلال سازگاری با تجربه سوگ مورد استفاده قرار گیرد. با توجه به اهمیت سلامت روان نوجوانان و نقش مدرسه در شناسایی و حمایت از دانشآموزان آسیبپذیر، استفاده از مداخلات ساختاریافته و متمرکز بر تروما میتواند در بهبود سازگاری روانشناختی آنان پس از تجربه فقدان سودمند باشد.