سامانه همایش های دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد

صفحه اصلی / اولین همایش بین المللی تحول خدمات سلامت: تلفیق مراقبت، درمان، بازتوانی و امیدبخشی

اثر بخشی درمان معنامحور گروهی بر بد ریخت انگاری بدن و عملکرد جسمی در مبتلایان به سرطان منجر به برداشت عضو

نویسندگان :

جاوید فهمیده¹ حمیدرضا نیکیار² غلامرضا طالبی³

1- دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد 2- دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد 3- دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد

کلمات کلیدی :

معنادرمانی،بدریخت انگاری بدن،عملکرد جسمی،سرطان،برداشت عضو

چکیده :

مقدمه: سرطانهای منجر به برداشت عضو اغلب با بدریختانگاری بدن، افت عملکرد جسمی و کاهش کیفیت زندگی همراه هستند و میتوانند سازگاری روانشناختی بیماران را مختل کنند (1،2). مداخلات مبتنی بر معنا با تأکید بر پذیرش تغییرات جسمانی، بازسازی معنای زندگی و تقویت سازگاری روانشناختی، رویکردی نویدبخش در روانآنکولوژی محسوب میشوند (3،4). با این حال، شواهد محدودی درباره اثربخشی معنادرمانی گروهی بر بدریختانگاری بدن و عملکرد جسمی این بیماران وجود دارد (5). پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی معنادرمانی گروهی بر بدریختانگاری بدن و عملکرد جسمی در مبتلایان به سرطان منجر به برداشت عضو انجام شد. روشها: این پژوهش بهصورت کارآزمایی بالینی تصادفیشده با طرح پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری دوماهه انجام شد. جامعه آماری شامل بیماران مبتلا به سرطان منجر به برداشت عضو در شهر اصفهان طی سالهای 1403 تا 1404 بود. تعداد 36 نفر بهصورت در دسترس انتخاب و بهطور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه 18 نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش طی 8 جلسه معنادرمانی گروهی دریافت کرد و گروه کنترل در فهرست انتظار باقی ماند. دادهها با استفاده از پرسشنامه ترس از تصویر بدن لیتلتون و مقیاس عملکرد جسمی پرسشنامه کیفیت زندگی EORTC QLQ-C30 گردآوری و با تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر در نرمافزار SPSS-26 تحلیل شدند. یافتهها: معنادرمانی گروهی موجب کاهش معنادار بدریختانگاری بدن و بهبود عملکرد جسمی در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد (05/0>P) و این اثرات در پیگیری دوماهه نیز حفظ گردید. نتیجهگیری: معنادرمانی گروهی میتواند بهعنوان مداخلهای مکمل در کنار درمانهای پزشکی، به بهبود تصویر بدنی و عملکرد جسمی بیماران مبتلا به سرطان منجر به برداشت عضو کمک کند.