سامانه همایش های دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد

صفحه اصلی / اولین همایش بین المللی تحول خدمات سلامت: تلفیق مراقبت، درمان، بازتوانی و امیدبخشی

ارزیابی اثربخشی موضعی عصاره هیدروالکلی موسیر (Allium stipitatum) بر روند ترمیمی زخمهای سالک ناشی از Leishmania majorدر موشهای نژاد Balb/c

نویسندگان :

شهلا رستمی راد¹ مینا نجفی پور² ارمغان فروزنده³

1- دانشگاه آزاد نجف آباد - دانشکده پزشکی 2- دانشگاه علوم پزشکی اصفهان 3- دانشگاه آزاد نجف آباد

کلمات کلیدی :

Leishmaniasis،Leishmania major،Allium،Plant Extracts

چکیده :

مقدمه: سالک جلدی (Cutaneous Leishmaniasis; CL) یک بیماری انگلی بومی در ایران است که Leishmania major یکی از عوامل اصلی ایجادکننده نوع زئونوز (قابل انتقال از حیوان به انسان) آن محسوب میشود (1). درمانهای رایج، از جمله ترکیبات آنتیموان پنجظرفیتی، با محدودیتهایی مانند عوارض جانبی، دردناک بودن تجویز، هزینههای درمان و احتمال بروز مقاومت دارویی مواجه هستند (2،3). موسیر ایرانی (Allium stipitatum) حاوی ترکیبات گوگرددار و فلاونوئیدهاست که ممکن است از نظر زیستی در مقابله با عفونت و ترمیم بافت نقش داشته باشند (4،5). هدف این مطالعه، بررسی اثر عصاره هیدروالکلی A. stipitatum بر روند تغییرات ضایعات و بقای موشهای BALB/c آلودهشده بهطور تجربی با L. major بود. روشها: در این مطالعه تجربی حیوانی، موشهای ماده همخون Balb/c با تلقیح پروماستیگوتهای لیشمانیا ماژور (سویه MRHO/IR/76/ER) به عفونت مبتلا شدند. پس از بروز زخمهای پوستی، مداخله در گروه آزمایش با مالیدن موضعی سواپ آغشته به عصاره هیدروالکلی موسیر بهصورت دو نوبت در روز (صبح و عصر) به مدت سه هفته صورت گرفت. قطر زخمها یک روز در میان با کولیس ورنیه اندازهگیری و دادهها با آزمون تحلیل واریانس اندازهگیریهای مکرر و تحلیل بقا ارزیابی شدند. یافتهها: قطر ضایعات در گروه کنترل درماننشده بهتدریج افزایش یافت؛ درحالیکه در موشهای دریافتکننده عصاره A. stipitatum، کاهش معنیداری در اندازه ضایعات طی زمان مشاهده شد (P < 0.001). در پایان دوره مداخله، میانگین قطر ضایعات در گروه درمان بهطور معنیداری کمتر از گروه کنترل بود (P < 0.05). همچنین، میزان بقای تجمعی در گروه دریافتکننده عصاره بهطور معنیداری بیشتر از گروه کنترل بود (P < 0.001). نتیجهگیری: تجویز موضعی عصاره هیدروالکلی A. stipitatum با کاهش اندازه ضایعات و بهبود بقا در موشهای BALB/c آلودهشده بهطور تجربی با L. major همراه بود. این یافتهها نشان میدهند که این عصاره میتواند بهعنوان یک گزینه درمانی موضعی بالقوه برای سالک جلدی، موضوع بررسیهای بیشتر قرار گیرد. این پژوهش همچنین در امتداد شواهد تجربی پیشین درباره فعالیت ضدلیشمانیایی گونه دیگری از جنس Allium انجام شده است ( 4) .