سامانه همایش های دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد

صفحه اصلی / اولین همایش بین المللی تحول خدمات سلامت: تلفیق مراقبت، درمان، بازتوانی و امیدبخشی

راهبردهای نوین پروفیلاکسی علیه عفونتهای سیتومگالوویروس و قارچی در گیرندگان پیوند سلولهای بنیادی: مروری بر نقش پایش ویروسی و داروهای جدید

نویسندگان :

شیوا نظامی¹

1- تحقيقات باليني كوثر، دانشگاه علوم پزشکي البرز، كرج، ایران

کلمات کلیدی :

پیوند سلولهای بنیادی خونساز،پروفیلاکسی سیتومگالوویروس،پروفیلاکسی قارچی،لترموویر،ایزاووکونازول،پایش ویروسی

چکیده :

مقدمه و هدف: عفونتهای سیتومگالوویروس (CMV) و قارچی از مهمترین عوارض پس از پیوند سلولهای بنیادی خونساز (HSCT) هستند که با مرگومیر و عوارض قابلتوجهی همراه میباشند. با وجود پیشرفتهای چشمگیر در دارودرمانی، عوارض جانبی داروهای سنتی، مقاومت دارویی و هزینههای بالا، همچنان چالشهای جدی محسوب میشوند. این مطالعه مروری با هدف بررسی راهبردهای نوین پروفیلاکسی علیه عفونتهای CMV و قارچی در گیرندگان HSCT با تأکید بر نقش پایش ویروسی و داروهای جدید تدوین شده است. روشها: این مقاله مروری با جستجوی نظاممند در پایگاههای داده معتبر شامل PubMed، Scopus، ScienceDirect و Web of Science انجام شد. کلیدواژههای مورد استفاده شامل "hematopoietic stem cell transplantation"، "CMV prophylaxis"، "antifungal prophylaxis"، "letermovir"، "isavuconazole"، "rezafungin" و "viral surveillance" بودند. مقالات مرتبط منتشر شده تا سال 2026 مورد بررسی قرار گرفتند. یافتهها: لترموویر بهعنوان مهارکننده اختصاصی ترمینازCMV ، با کاهش قابلتوجه بروز عفونت CMV و عوارض جانبی کمتر نسبت به گانسیکلوویر، به گزینه استاندارد پروفیلاکسی در بزرگسالان تبدیل شده است. با این حال، ظهور مقاومت دارویی در بیماران با بار ویروسی بالا، اهمیت پایش مستمر را آشکار میسازد. در حوزه پروفیلاکسی قارچی، ایزاووکونازول با نیمرخ تداخلات دارویی مطلوبتر، در مطالعات واقعی اثربخشی خوبی نشان داده است. رزافونگین بهعنوان یک داروی یکبار در هفته، در کارآزماییهای بالینی اثربخشی معادل با رژیم استاندارد داشته است. نتیجهگیری: چشمانداز پروفیلاکسی عفونت در HSCT با ورود داروهای هدفمند و با عوارض کمتر مانند لترموویر، ایزاووکونازول و رزافونگین دستخوش تحول اساسی شده است. پایش مولکولی دقیق، بهویژه برای تشخیص مقاومت دارویی و بهینهسازی دوز، نقشی حیاتی در موفقیت این راهبردها ایفا میکند. با این حال، دسترسی نابرابر به داروهای جدید و هزینههای بالا، چالشهای جدی در تنظیمات با منابع محدود محسوب میشوند.