سامانه همایش های دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد

صفحه اصلی / اولین همایش بین المللی تحول خدمات سلامت: تلفیق مراقبت، درمان، بازتوانی و امیدبخشی

طراحی الگوی حکمرانی تابآور در نظام سلامت ایران: تحلیل ظرفیتهای سیاستی برای مواجهه با بحرانهای نوظهور سلامت

نویسندگان :

سید فریبرز سیدان اسکوئی¹ غلامرضا اسگندری² رسول علیپور³ منوچهر کریمی⁴ یداله جعفری نژاد⁵ رامین فروردین⁶

1- دکترای تخصصی اطفال، تبريز، ایران. 2- گروه مديريت، موسسه غير انتفاعى شمس، تبريز، ایران 3- بخش اورژانس، بیمارستان عالی‌نسب، مدیریت درمان تأمین اجتماعی استان آذربایجان شرقی، تبریز، ایران، (پزشک عمومی، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل). 4- استادیار گروه مدیریت، موسسه آموزش عالی علم و فن آوری شمس، تبریز، ایران 5- كارشناسى ارشد راه و ساختمان، دانشگاه تبريز، تبريز، ايران. 6- دانشجوى دكترى مديريت راهبردى، دانشكده اقتصاد و مديريت، دانشكاه تبريز، تبريز، ايران

کلمات کلیدی :

حکمرانی تابآور،ظرفیتهای سیاستی،نظام سلامت تبریز،مدلسازی معادلات ساختاری،مدیریت بحران سلامت

چکیده :

مقدمه: نظامهای سلامت همواره در معرض بحرانها و شوکهای نوظهور محیطی قرار دارند که مدیریت آنها نیازمند استقرار بسترهای حکمرانی نوین است. پژوهش حاضر با هدف طراحی و آزمون الگوی ساختاری حکمرانی تابآور در نظام سلامت با تاکید بر ظرفیتهای سیاستی (تحلیلی، عملیاتی و سیستمی) در کلانشهر تبریز انجام شده است. این تحقیق از نظر هدف، کاربردی و از حیث روش اجرا، آمیخته اکتشافی متوالی است. روش ها: در بخش کیفی، با 15 نفر از خبرگان مدیریت خدمات درمانی و خطمشیگذاران سلامت تبریز به روش نمونهگیری هدفمند و گلولهبرفی مصاحبه نیمهساختاریافته انجام گرفت و متون حاصل به روش تحلیل مضمون در نرمافزار MAXQDA 2020 کدگذاری شد. در بخش کمی، پرسشنامه محققساخته میان 180 نفر از مدیران و کارشناسان ارشد دانشگاه علوم پزشکی، بیمارستانها و سازمانهای بیمهگر تبریز توزیع گردید. دادههای بخش کمی با روش مدلسازی معادلات ساختاری و رویکرد حداقل مربعات جزئی (PLS) در نرمافزار SmartPLS 3 تحلیل شدند. یافته ها: یافتههای بخش کیفی منجر به شناسایی مضامین و مفاهیم بومی مرتبط با ظرفیتهای سیاستی و حکمرانی تابآور گردید. نتایج بخش کمی نشان داد که مدل اندازهگیری و ساختاری پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار است. بررسی فرضیهها نشان داد که هر سه ظرفیت تحلیلی، عملیاتی و سیستمی اثر مثبت و معناداری بر حکمرانی تابآور نظام سلامت تبریز دارند. در این میان، ظرفیت عملیاتی (با ضریب مسیر 0٫45) قویترین پیشبینِ حکمرانی تابآور بود و پس از آن ظرفیت تحلیلی (0٫38) و ظرفیت سیستمی (0٫29) قرار گرفتند. در مجموع، متغیرهای مستقل توانستند 54 درصد از تغییرات حکمرانی تابآور را تبیین کنند. نتیجه گیری: ارتقای حکمرانی تابآور در نظام سلامت تبریز در مواجهه با بحرانها، مستلزم تقویت همزمان توان تحلیل دادهها، چابکی عملیاتی در زنجیره تأمین و بازآرایی نیروها، و هماهنگیهای ساختاری و بیندستگاهی است. مدیران سلامت باید تقویت ظرفیتهای عملیاتی را به عنوان اولویت نخست برنامههای راهبردی خود قرار دهند.