سامانه همایش های دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد

صفحه اصلی / اولین همایش بین المللی تحول خدمات سلامت: تلفیق مراقبت، درمان، بازتوانی و امیدبخشی

عنوان: مرور دامنهای مداخلات پرستارمحور در مدیریت درد و ارتقای کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سرطان در مراقبت بالینی و تسکینی

نویسندگان :

حجت دهقان منگابادی¹ سولماز موسوی² سارا نیک سیرت³

1- دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی 2- دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی 3- دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی

کلمات کلیدی :

سرطان،درد،کیفیت زندگی،مداخلات پرستاری،مراقبت تسکینی

چکیده :

مقدمه: بیماران مبتلا به سرطان در طول بیماری و فرایند درمان با طیف گستردهای از مشکلات جسمی و روانی مواجه هستند که درد و کاهش کیفیت زندگی از مهمترین آنها محسوب میشوند. این مشکلات میتوانند عملکرد جسمی، وضعیت روانشناختی، سازگاری با بیماری و رضایت از مراقبت را تحت تأثیر قرار دهند. پرستاران به دلیل نقش محوری خود در ارزیابی و مدیریت علائم، آموزش بیمار، حمایت روانی و ارائه مراقبتهای حمایتی و تسکینی، جایگاه مهمی در مدیریت این مشکلات دارند. با وجود گسترش مداخلات پرستارمحور، شواهد موجود از نظر نوع مداخلات، شیوه ارائه، محیط مراقبت و پیامدهای مورد بررسی پراکنده است. این مطالعه با هدف شناسایی، طبقهبندی و ترسیم مداخلات پرستارمحور در مدیریت درد و ارتقای کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سرطان در محیطهای بالینی و مراقبت تسکینی انجام شد. روش ها: این مطالعه بهصورت مرور دامنهای بر اساس چارچوب Arksey و O’Malley و راهنمای روششناختی JBI برای مرورهای دامنهای انجام شد و اصول گزارشدهی PRISMA-ScR مورد استفاده قرار گرفت. جستجوی ساختاریافته در پایگاههای PubMed، Scopus، Web of Science، SID و Magiran انجام شد و منابع مطالعات مرتبط و استنادهای آنها نیز بررسی گردید. مطالعات مربوط به مداخلات پرستارمحور در بیماران مبتلا به سرطان که حداقل یکی از پیامدهای درد یا کیفیت زندگی را بررسی کرده بودند، وارد مطالعه شدند. دادهها با استفاده از فرم استاندارد استخراج و بر اساس نوع مداخله، محیط مراقبت و پیامدهای گزارششده طبقهبندی شدند. یافته ها: شواهد بررسیشده نشان داد که مداخلات پرستارمحور از نظر نوع، شیوه ارائه و شدت مداخله متنوع بودند و عمدتاً شامل آموزش و مشاوره، مداخلات روانآموزشی، مداخلات جسمی و مکمل، مدیریت مورد، پیگیری تلفنی و تلههلث، حمایت از خودمدیریتی و ارزیابی نیازهای مراقبت تسکینی بودند. در مطالعات مربوط به مدیریت درد، مداخلات روانآموزشی، جسمی و موسیقیمحور با کاهش درد و بهبود برخی پیامدهای جسمی و عاطفی همراه بودند؛ با این حال، میزان و پایداری اثرات بر اساس نوع مداخله و مدت پیگیری متفاوت بود. در زمینه کیفیت زندگی، برخی مطالعات بهبود عملکرد شناختی و اجتماعی، کنترل علائم، خودکارآمدی و برخی ابعاد کیفیت زندگی را گزارش کردند، در حالی که در برخی مطالعات تفاوت معناداری مشاهده نشد. مداخلات تلههلث و دیجیتال نیز عمدتاً با کاهش شدت علائم و حمایت از کیفیت زندگی همراه بودند، اما ناهمگونی در نوع مداخله، جمعیت مورد مطالعه، ابزارهای سنجش و مدت پیگیری، مقایسه مستقیم نتایج را محدود کرد. نتیجه گیری: شواهد موجود نشان میدهد مداخلات پرستارمحور میتوانند در مدیریت درد، کنترل علائم و بهبود برخی ابعاد کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سرطان نقش داشته باشند. با توجه به تنوع قابل توجه مداخلات و ناهمگونی نتایج، توسعه مداخلات استاندارد و چندبعدی، تعیین اجزای مؤثر مداخلات و انجام مطالعات با پیگیری طولانیمدت برای تقویت شواهد و تسهیل کاربرد آنها در مراقبت بالینی و تسکینی ضروری است.