سامانه همایش های دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد

صفحه اصلی / اولین همایش بین المللی تحول خدمات سلامت: تلفیق مراقبت، درمان، بازتوانی و امیدبخشی

هوش مصنوعی مولد در آموزش پرستاری؛ از یادگیری هوشمند تا استدلال بالینی نقادانه

نویسندگان :

سیده مریم موسوی¹ مهسا السادات موسوی² فاطمه کشاورز³ الا نوریان⁴

1- دانشجوی دکترا، مرکز تحقیقات سلامت جامعه، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران 2- دانشیار، مرکز تحقیقات سلامت جامعه، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران 3- دانشجوی دکترا، مرکز تحقیقات سلامت جامعه، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران 4- 4. دانشجوی کارشناسی پرستاری، گروه پرستاری، واحد گلپایگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گلپایگان، ایران

کلمات کلیدی :

آموزش پرستاری،تفکر انتقادی،ChatGPT،استدلال بالینی.،هوش مصنوعی مولد

چکیده :

مقدمه: هوش مصنوعی مولد، بهویژه ChatGPT و مدلهای زبانی بزرگ، فرصتهای نوینی را جهت شخصیسازی یادگیری، ارائه بازخورد آنی، طراحی سناریوهای شبیهسازی بالینی و ارتقای شایستگیهای دانشجویان پرستاری فراهم آورده است(1, 2). با این وجود، چالشهایی در زمینه صحت اطلاعات، سوگیری الگوریتمی، حریم خصوصی، سلامت آکادمیک و وابستگی مفرط دانشجویان مطرح است(3, 4). پژوهش حاضر با هدف بررسی مزایا، محدودیتها و ملاحظات اخلاقی بهکارگیری هوش مصنوعی مولد در آموزش پرستاری انجام شد. روشها: این مطالعه در قالب یک مرور روایتی صورت گرفت. جستوجو در پایگاههای داده PubMed، Scopus، Web of Science، ScienceDirect و Google Scholar، با بهرهگیری از کلیدواژههای مرتبط با هوش مصنوعی مولد، ChatGPT، آموزش پرستاری، تفکر انتقادی، استدلال بالینی و تصمیمگیری اخلاقی، در بازه زمانی 2023 تا 2026 انجام پذیرفت. پس از بررسی عنوان، چکیده و متن کامل مقالات توسط دو پژوهشگر، 19 مطالعه مرتبط انتخاب گردید و دادهها با استفاده از روش تحلیل و دستهبندی موضوعی مورد بررسی قرار گرفتند. یافتهها: شواهد حاکی از آن بود که هوش مصنوعی مولد میتواند موجب بهبود مشارکت دانشجویان، یادگیری شخصیسازیشده، حفظ دانش، سواد دیجیتال، اعتمادبهنفس و عملکرد بالینی شود(1, 2, 5). همچنین، استفاده ساختار یافته از مدلهای زبانی بزرگ در یادگیری مبتنی بر مسئله، با بهبود چشمگیر مهارت تفکر انتقادی همراه بود(1). در مقابل، برخی مطالعات گزارش کردند که استفاده غیرنقادانه از این ابزار میتواند منجر به کاهش استدلال بالینی و تصمیمگیری اخلاقی شود(3). اصلیترین چالشها شامل توهمات اطلاعاتی، سوگیری، نقض حریم خصوصی، تقلب علمی، نابرابری در دسترسی و ضعف در آموزش اعضای هیئتعلمی بود(2-4). نتیجهگیری: هوش مصنوعی مولد پتانسیل قابلتوجهی برای ارتقای آموزش پرستاری دارد، با این حال، نباید جایگزین قضاوت بالینی و تعاملات انسانی گردد. به کارگیری مسئولانه این فناوری مستلزم نظارت اعضای هیات علمی، آموزش سواد هوش مصنوعی، راستیآزمایی منابع و تدوین سیاستهای اخلاقی شفاف است(2, 4, 5).