سامانه همایش های دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد

صفحه اصلی / اولین همایش بین المللی تحول خدمات سلامت: تلفیق مراقبت، درمان، بازتوانی و امیدبخشی

خودمراقبتی پس از سوگ: بازتنظیم رفتارهای سلامت در پی فقدان؛ یک مرور روایتی

نویسندگان :

مریم کریمی¹

1- دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساری

کلمات کلیدی :

خودمراقبتی،سوگ،رفتارهای سلامت،سازگاری روانشناختی،مراقبت جسمانی،حمایت اجتماعی

چکیده :

زمینه و هدف: سوگ میتواند الگوی زندگی روزمره و شیوه مواجهه فرد با نیازهای سلامت خود را تحت تاثیر قراردهد؛ بهگونهای که تغییرات پس از فقدان نهتنها در سطح هیجانی و روانشناختی، بلکه در رفتارهایی همچون خواب، تغذیه، فعالیت بدنی، مصرف مواد، پیگیری مراقبتهای پزشکی و تعاملات اجتماعی نیز نمود مییابند. با وجود شواهد فزاینده درباره این تغییرات، یافتههای موجود عمدتاً بهصورت پراکنده و در قالب پیامدهای منفرد گزارش شدهاند و کمتر در چارچوبی یکپارچه از خودمراقبتی پس از سوگ مورد بررسی قرار گرفتهاند. بر این اساس، مطالعه حاضر با هدف سنتز و تبیین شواهد مربوط به بازتنظیم رفتارهای سلامت پس از سوگ و بررسی ابعاد روانشناختی، جسمانی و اجتماعی خودمراقبتی در مواجهه با فقدان انجام شد. روش بررسی: این مطالعه یک مرور روایتی می باشد که باهدف بررسی و تلفیق شواهدموجود درباره تغییرات رفتارهای سلامت پس از سوگ انجام شد. جستجوی منابع در پایگاههای معتبر اطلاعاتی فارسی و بین المللی شامل SID، ISC، PubMed، Scopus، Web of Science، PsycINFO، Embase، ScienceDirect، SpringerLink و Wiley Online Library برای مطالعات منتشرشده ازسال 1400 الی 1405 و 2020 الی 2026 انجام شد. منابع مرتبط با سوگ، خودمراقبتی و تغییرات رفتارهای سلامت شناسایی و پس از بررسی ارتباط موضوعی، یافتههای آن ها استخراج، مقایسه و بر اساس مضامین مشترک در سه حوزه خودمراقبتی روانشناختی، جسمانی و اجتماعی سازماندهی شدند. یافته ها: شواهد بررسیشده نشان دادند که خودمراقبتی پس از سوگ فرآیندی چندبعدی و پویاست که در سه حوزه اصلی روانشناختی،جسمانی و اجتماعی قابل تبیین است. در بعد روانشناختی، تنظیم هیجان، پذیرش، معناسازی، خودشفقتی و راهبردهای مقابلهای با نحوه سازگاری با فقدان ارتباط داشتند. در بعد جسمانی، تغییرات خواب، فعالیت بدنی، تغذیه، مصرف مواد و پیگیری مراقبتهای پزشکی مشاهده شد. در بعد اجتماعی نیز تنهایی، کمکخواهی، دریافت حمایت، مشارکت اجتماعی، احساس تعلق و بازسازی نقشهای اجتماعی از مؤلفههای مهم خودمراقبتی بودند. نتیجه گیری: خودمراقبتی پس از سوگ را نمیتوان به مجموعهای از رفتارهای منفرد سلامت محدودکرد ؛ بلکه فرایندی پویا برای بازتنظیم شیوه مراقبت از خود در مواجهه با زندگی پس از فقدان است. توجه همزمان به ابعاد روانشناختی ،جسمانی و اجتماعی میتواند چارچوب جامعتری برای شناسایی نیازهای سلامت و طراحی مداخلات پس از سوگ فراهم کند.