سامانه همایش های دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد

صفحه اصلی / اولین همایش بین المللی تحول خدمات سلامت: تلفیق مراقبت، درمان، بازتوانی و امیدبخشی

اثر بخشی درمان هیپنوتراپی شناختی-رفتاری بر حساسیت اضطرابی در بیماران تحت درمان نگهدارنده با متادون

نویسندگان :

ندا بیگی¹ آزاده ملکیان² غلامرضا طالبی³

1- دانشگاه آزاد اسلامی نجف آباد 2- دانشگاه آزاد نجف آباد 3- دانشگاه آزاد نجف آباد

کلمات کلیدی :

هیپنوتراپی شناختی-رفتاری،حساسیت اضطرابی،متادون،درمان نگهدارنده،اعتیاد

چکیده :

مقدمه: حساسیت اضطرابی یکی از عوامل شناختی مهم در اختلال مصرف مواد است و با شدت اضطراب، ولع مصرف و احتمال عود در بیماران تحت درمان نگهدارنده با متادون ارتباط دارد (1،2). هیپنوتراپی شناختی-رفتاری با تلفیق فنون شناختی-رفتاری و القای هیپنوتیزمی، از طریق اصلاح باورهای ناکارآمد و کاهش فاجعهسازی نسبت به علائم اضطراب، میتواند حساسیت اضطرابی را کاهش دهد (3،4). با وجود شواهد امیدوارکننده، مطالعات اندکی اثربخشی این رویکرد را بر حساسیت اضطرابی بیماران تحت درمان نگهدارنده با متادون بررسی کردهاند (5). پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی هیپنوتراپی شناختی-رفتاری بر حساسیت اضطرابی این بیماران انجام شد. روشها: این پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون، پیگیری دوماهه و گروه کنترل بود. تعداد 36 بیمار تحت درمان نگهدارنده با متادون بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه 18 نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش 10 جلسه 90 دقیقهای هیپنوتراپی شناختی-رفتاری دریافت کرد و گروه کنترل درمان معمول را ادامه داد. حساسیت اضطرابی با استفاده از پرسشنامه شاخص حساسیت اضطرابی-3 (ASI-3) اندازهگیری شد. دادهها با تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر و آزمون بونفرونی تحلیل شدند. یافتهها: میانگین نمره حساسیت اضطرابی در گروه آزمایش از 46.72±7.18 در پیشآزمون به 28.94±6.31 در پسآزمون و 30.17±6.58 در پیگیری کاهش یافت، در حالی که در گروه کنترل تغییر معناداری مشاهده نشد. اثر زمان (F=31.84، P<0.001، ηp²=0.48) و اثر متقابل زمان×گروه (F=22.57، P<0.001، ηp²=0.40) معنادار بود. نتیجهگیری: هیپنوتراپی شناختی-رفتاری موجب کاهش معنادار و پایدار حساسیت اضطرابی در بیماران تحت درمان نگهدارنده با متادون شد و میتواند بهعنوان مداخلهای مکمل در برنامههای درمان اعتیاد مورد استفاده قرار گیرد.