سامانه همایش های دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد

صفحه اصلی / اولین همایش بین المللی تحول خدمات سلامت: تلفیق مراقبت، درمان، بازتوانی و امیدبخشی

نقش پیشبین تجارب نامطلوب کودکی در شکلگیری ترس از صمیمیت زوجین شهر تنکابن

نویسندگان :

تینا لطفی¹ شهنام ابوالقاسمی² سارینا قلی زاد³

1- دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت 2- دانشگاه آزاد اسلامی واحد تنکابن 3- دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت

کلمات کلیدی :

ترس از صمیمیت،ترومای دوران کودکی،تجارب نامطلوب کودکی،روابط زناشویی،سلامت روان

چکیده :

مقدمه: صمیمیت عاطفی یکی از مؤلفههای بنیادین سلامت روان و پایداری روابط زناشویی است. تجارب نامطلوب دوران کودکی میتواند با تداوم در چرخه تحولی، منجر به شکلگیری ترس از صمیمیت در بزرگسالی گردد. پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش تروماهای ادراکشده دوران رشد در پیشبینی ترس از صمیمیت زوجین اجرا شد. روشها: این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل زوجین شهر تنکابن در سال 1403 بود که 162 نفر از آنها به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه ترومای دوران کودکی (CTQ) و مقیاس ترس از صمیمیت (FIS) بود. دادهها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون خطی ساده تحلیل شدند. یافتهها: میانگین و انحراف استاندارد 56/06 ± 1/60 برای متغیر ترس از صمیمیت و 55/77 ± 3/38 برای تروما بود. بین ترومای دوران کودکی و ترس از صمیمیت رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (0/496 =P<0/01, r). تحلیل رگرسیون مشخص کرد که ترومای دوران کودکی با ضریب بتای 0/496 به صورت معنادار(19/45 =P<0/001 , t) قادر به تبیین 24/6 درصد از واریانس ترس از صمیمیت در زوجین است. نتیجهگیری: نتایج مؤید آن است که تروماهای کودکی با بازتولید الگوهای اجتنابی، منجر به انزوای عاطفی زوجین میشوند. از این رو، استفاده از درمانهای مبتنی بر تروما و غربالگری سوابق آسیب در مشاوره پیش از ازدواج، برای پیشگیری از بیثباتی عاطفی و ایجاد صمیمیت ایمن در خانواده امری ضروری است.