سامانه همایش های دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد

صفحه اصلی / اولین همایش بین المللی تحول خدمات سلامت: تلفیق مراقبت، درمان، بازتوانی و امیدبخشی

نقش پیش بینی آسیب به خود براساس توانمندی ایگو و تروماهای پیچیده در نوجوانان دارای نشانگان شخصیت مرزی

نویسندگان :

فاطمه صمصام شریعت¹ غلامرضا طالبی²

1- دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد 2- دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد

کلمات کلیدی :

آسیب به خود،نشانگان شخصیت مرزی،توانمندی ایگو،تروماهای پیچیده

چکیده :

مقدمه: آسیب به خود یکی از مهمترین رفتارهای پرخطر در نوجوانان دارای نشانگان شخصیت مرزی است و با پیامدهای روانشناختی و اجتماعی قابلتوجهی همراه است (1). شواهد نشان میدهد تروماهای پیچیده دوران کودکی از عوامل خطر اصلی این رفتارها هستند، در حالی که توانمندی ایگو با تقویت سازگاری و تنظیم هیجان میتواند نقش محافظتی در برابر آسیب به خود داشته باشد (2). پژوهش حاضر با هدف پیشبینی آسیب به خود بر اساس توانمندی ایگو و تروماهای پیچیده در نوجوانان دارای نشانگان شخصیت مرزی انجام شد. روشها: این پژوهش توصیفی-همبستگی با طرح مقطعی در سال 1405 انجام شد. جامعه آماری شامل نوجوانان دارای نشانگان شخصیت مرزی مراجعهکننده به مراکز خدمات مشاوره و روانشناسی شهر اصفهان بود که از میان آنان، 864 نفر به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. دادهها با استفاده از پرسشنامههای توانمندی ایگو (ESQ) (3)، تروماهای پیچیده (CTQ) (4) و آسیب به خود (SHI) (5) گردآوری و با ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه در نرمافزار SPSS نسخه 27 تحلیل شدند. یافتهها: بین توانمندی ایگو و آسیب به خود رابطه منفی معنادار و بین تروماهای پیچیده و آسیب به خود رابطه مثبت معنادار وجود داشت (01/0P|>). همچنین، توانمندی ایگو (β=−0.76) و تروماهای پیچیده (β=0.58) بهترتیب قویترین پیشبینهای آسیب به خود در نوجوانان دارای نشانگان شخصیت مرزی بودند. نتیجهگیری: توانمندی ایگو و تروماهای پیچیده سهم معناداری در پیشبینی آسیب به خود دارند. کاهش توانمندی ایگو و افزایش تروماهای پیچیده با سطوح بالاتر آسیب به خود همراه است. این یافتهها بر اهمیت شناسایی عوامل خطر و تقویت توانمندی ایگو در طراحی مداخلات پیشگیرانه و درمانی برای نوجوانان دارای نشانگان شخصیت مرزی تأکید میکند.