سامانه همایش های دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد

صفحه اصلی / اولین همایش بین المللی تحول خدمات سلامت: تلفیق مراقبت، درمان، بازتوانی و امیدبخشی

تبیین مفهوم مراقبت معنوی در زنان مبتلا به سرطان پستان: مرور روایتی و سنتز مفهومی شواهد

نویسندگان :

فاطمه دهقانی¹ مریم مقیمیان² نرگس صادقی³ مهسا السادات موسوی⁴

1- دانشگاه آزاد اصفهان (خوراسگان) 2- دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد 3- دانشگاه آزاد اصفهان (خوراسگان) 4- دانشگاه آزاد اصفهان (خوراسگان)

کلمات کلیدی :

مراقبت معنوی،معنویت،درمان معنوی،نیاز معنوی،زنان،سرطان پستان

چکیده :

مقدمه: سرطان پستان علاوه بر پیامدهای جسمی، میتواند معنا، امید، هویت، روابط و سازگاری فرد با زندگی را تحت تأثیر قرار دهد. در چنین شرایطی، نیازهای معنوی و وجودی ممکن است برجستهتر شوند و ضرورت ارائه مراقبتی متناسب با باورها و ترجیحات فرد را مطرح کنند. با وجود افزایش مطالعات مرتبط با معنویت در سرطان پستان، مفهوم مراقبت معنوی در این جمعیت همچنان از نظر ویژگیها، مؤلفهها، نحوه ارائه و پیامدهای آن نیازمند تبیین یکپارچه است. مطالعه حاضر با هدف تبیین مفهوم مراقبت معنوی در زنان مبتلا به سرطان پستان انجام شد. روش ها: این پژوهش یک مرور روایتی با جستوجوی ساختاریافته و سنتز مفهومی شواهد بود. جستوجو در PubMed، Google Scholar و SID و Magiran مطالعات منتشرشده در فاصله 2015 تا 2026 انجام شد. در مجموع 234 رکورد شناسایی شد که پس از حذف 80 مورد تکراری، 154 رکورد برای غربالگری باقی ماند. مطالعات بر اساس معیارهای از پیش تعیینشده انتخاب و کیفیت روششناختی آنها با چکلیستهای متناسب مؤسسه Joanna Briggs Institute (JBI) ارزیابی شد. در نهایت 24 مقاله وارد سنتز شدند. دادهها با استفاده از یک فرم استخراج یکپارچه استخراج و بر اساس شباهت مفهومی در حوزههای پیشایندها و نیازها، ویژگیهای مراقبت، اقدامات و مؤلفههای مراقبتی و پیامدهای گزارششده تلفیق شدند. یافته ها: مطالعات واردشده شامل 9 مطالعه کیفی، یک مطالعه آمیخته، یک مطالعه توصیفی-همبستگی، یک مطالعه مقطعی توصیفی و 12 مطالعه نیمهتجربی بودند. سنتز یافتهها نشان داد که مراقبت معنوی در زنان مبتلا به سرطان پستان عمدتاً در زمینه رنج، عدمقطعیت، ترس از عود و مرگ، تغییرات جسمانی و هویتی و نیاز به معنا، امید، آرامش و ارتباط شکل میگیرد. ویژگیهای اصلی مفهوم شامل فردمحوری، نیازمحوری، رابطهای و همدلانه بودن، معنامحوری، چندبعدی بودن، حساسیت فرهنگی و اعتقادی، احترام به انتخاب بیمار و مشارکت خانواده و سایر منابع حمایتی بود. اقدامات مراقبتی شامل ارزیابی نیازها و پریشانی معنوی، حضور و گوشدادن همدلانه، ایجاد محیط امن، کمک به معنایابی، تقویت امید و آرامش، حمایت از ارتباطات معنوی و اجتماعی و تسهیل اعمال معنوی یا مذهبی متناسب با ترجیح بیمار بود. پیامدهای گزارششده شامل معنا، امید، پذیرش، سازگاری، تابآوری، رشد پس از سانحه و کاهش برخی شاخصهای پریشانی روانشناختی بود. نتیجه گیری: مراقبت معنوی در زنان مبتلا به سرطان پستان مفهومی فردمحور، نیازمحور، رابطهای و حساس به فرهنگ و جهانبینی است که نمیتوان آن را به انجام اعمال مذهبی محدود کرد. تبیین این مفهوم میتواند مبنایی برای طراحی و اعتبارسنجی مداخلات و بستههای مراقبتی ساختاریافته و متناسب با زمینه فرهنگی زنان مبتلا به سرطان پستان فراهم کند.