سامانه همایش های دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد

صفحه اصلی / اولین همایش ملی ساختمان ها و زیرساخت های عمرانی تاب آور و زیست بوم پایدار

ارزیابی و تحلیل جمع‌شدگی ملات‌های تعمیری اصلاح‌شده با لاتکس استایرن–اکریلیک و پلی‌وینیل‌الکل

نویسندگان :

امیرعباس رحمتی¹ لیلا عادل زاده سعد آبادی² میثم بیات³ حسین عباس تبار آهنگر⁴

1- دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد 2- دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد 3- دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد 4- دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد

کلمات کلیدی :

جمع‌شدگی خشک شدگی،ملات تعمیری،لاتکس استایرن–اکریلیک،پلی‌وینیل‌الکل،ریزساختار،ITZ،ترک‌زایی

چکیده :

جمع‌شدگی خشک‌شدگی یکی از مهم‌ترین عوامل ایجاد ریزترک در ملات‌های تعمیری است و می‌تواند از طریق افزایش نفوذپذیری و کاهش یکپارچگی، دوام تعمیر را محدود کند. در ملات‌های اصلاح‌شده پلیمری، تغییرات ریزساختار، انتقال رطوبت و رفتار ترک‌خوردگی به‌صورت هم‌زمان بر جمع‌شدگی و ترک‌زایی اثر می‌گذارند. این مقاله با تمرکز بر جمع‌شدگی، اثر لاتکس استایرن–اکریلیک (LSA/SAL) در مقادیر 5، 10، 15 و 20 درصد وزنی سیمان و پلی‌وینیل‌الکل (PVA) به میزان 2 درصد وزنی سیمان را در دو سری «بدون PVA» و «با PVA» تحلیل می‌کند. جمع‌شدگی مطابق ASTM C596 سنجش شده و نتایج در قالب تغییر درصدی نسبت به ملات پایه ارائه می‌شود. نتایج نشان داد افزودن LSA تا 15٪ به‌طور کلی جمع‌شدگی را کاهش می‌دهد (کاهش 0٫7٪، 8٫5٪ و 6٫4٪ به‌ترتیب برای 5٪، 10٪ و 15٪ LSA)، در حالی‌که 20٪ LSA افزایش 15٪ی جمع‌شدگی را ایجاد کرده است. افزودن 2٪ PVA به ملات پایه باعث افزایش 25٫9٪ جمع‌شدگی شد، اما در حضور LSA اثر افزایشی PVA به‌صورت میانگین به 19٫8٪ کاهش یافت. با اتکا به ادبیات موضوع، این رفتار به تعادل بین «تشکیل فیلم پلیمری و اصلاح ITZ» (کاهنده جمع‌شدگی/ترک‌زایی) و «حبس هوا/ناهمگنی و تغییر رژیم خشک‌شدن» (افزاینده جمع‌شدگی) نسبت داده می‌شود. در نهایت، محدوده عملی LSA نزدیک 10٪ به‌عنوان گزینه‌ای با احتمال عملکرد پایدارتر در کنترل جمع‌شدگی پیشنهاد می‌شود.