سامانه همایش های دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد

صفحه اصلی / اولین همایش بین المللی تحول خدمات سلامت: تلفیق مراقبت، درمان، بازتوانی و امیدبخشی

نقش تغذیه و سبک زندگی در پیشگیری از پوسیدگی دندان و بیماریهای پریودنتال ‏

نویسندگان :

آرش کریمی راد¹ شادی گلی²

1- دانشگاه علوم پزشکی اصفهان 2- دانشگاه ازاد اسلامی نجف اباد

کلمات کلیدی :

تغذیه،سبک زندگی،پوسیدگی دندان،بیماریهای پریودنتال،قندهای آزاد،سلامت دهان،پیشگیری

چکیده :

مقدمه‎: ‎پوسیدگی دندان و بیماریهای پریودنتال از شایعترین بیماریهای دهان و دندان هستند و عوامل تغذیهای و سبک ‏زندگی در ایجاد و پیشرفت آنها نقش مهمی دارند. مصرف مکرر کربوهیدراتهای قابل تخمیر، نوشیدنیهای شیرین و ‏الگوهای غذایی نامتعادل میتواند خطر پوسیدگی دندان را افزایش دهد، در حالیکه کیفیت رژیم غذایی، دریافت کافی ‏ریزمغذیها و رعایت بهداشت دهان میتواند بر سلامت بافتهای پریودنتال اثرگذار باشد. هدف این مطالعه بررسی نقش تغذیه ‏و سبک زندگی در پیشگیری از پوسیدگی دندان و بیماریهای پریودنتال بود‎. ‎روش کار‎: ‎این مطالعه بهصورت مرور روایتی ‏انجام شد. مقالات مرتبط منتشرشده ازسالهای2020-2026 در پایگاههای‎ PubMed، ‏Scopus ‎و‎ Google Scholar ‎با ‏استفاده از کلیدواژههای‎ Dental Caries، ‏Periodontal Disease، ‏Nutrition، ‏Diet، ‏Lifestyle ‎و‎ Oral ‎Health ‎مورد بررسی قرار گرفتند. مطالعات مشاهدهای، مرورهای نظاممند و متاآنالیزهای مرتبط با ارتباط رژیم غذایی، الگوی ‏مصرف قند، فعالیت بدنی، سیگار و شاخصهای سلامت دهان بررسی و یافتهها بهصورت توصیفی تحلیل شدند‎. ‎یافتهها‎:‎شواهد موجود نشان میدهد که دفعات مصرف قندهای آزاد و نه صرفاً مقدار مصرف روزانه، یکی از عوامل مهم ‏افزایش خطر پوسیدگی است. مصرف مکرر مواد غذایی و نوشیدنیهای حاوی قند با افزایش دفعات افت‎ pH ‎پلاک و ایجاد ‏شرایط مطلوب برای دمینرالیزاسیون مینای دندان همراه است. همچنین، الگوهای غذایی سرشار از سبزیجات، میوهها، غلات ‏کامل و مواد غذایی کمفرآوریشده با وضعیت مطلوبتر سلامت پریودنتال ارتباط نشان دادهاند. در مقابل، رژیمهای غذایی ‏پرقند و پرچربی و مصرف دخانیات با افزایش التهاب و تشدید بیماریهای پریودنتال همراه هستند. برخی مطالعات نیز ارتباط ‏میان کمبود دریافت ویتامین‎ C، ویتامین‎ D ‎و سایر ریزمغذیها با شاخصهای نامطلوب پریودنتال را گزارش کردهاند. ‏بااینحال، ناهمگونی مطالعات و وجود عوامل مخدوشکننده مانند وضعیت اقتصادی-اجتماعی، بهداشت دهان و استعمال ‏دخانیات، تفسیر روابط علّی را محدود میکند‎. ‎نتیجهگیری‎: ‎اصلاح الگوی تغذیه، کاهش دفعات مصرف قندهای آزاد، ‏انتخاب مواد غذایی با ارزش تغذیهای مناسب، رعایت بهداشت دهان و پرهیز از دخانیات میتواند در کاهش عوامل خطر ‏پوسیدگی دندان و بیماریهای پریودنتال مؤثر باشد. ادغام آموزش تغذیه و اصلاح سبک زندگی در برنامههای پیشگیری ‏دندانپزشکی میتواند رویکردی مؤثر برای ارتقای سلامت دهان و کاهش بار بیماریهای دهان و دندان باشد‎.‎