سامانه همایش های دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد

صفحه اصلی / اولین همایش بین المللی تحول خدمات سلامت: تلفیق مراقبت، درمان، بازتوانی و امیدبخشی

مقایسه تأثیر مورفین با ترکیب کترولاک و متوکلوپرامید بردرد بیماران کولیک کلیوی

نویسندگان :

علائدین عابدینی¹ اختر نجات محمد²

1- دانشگاه علوم پزشکی گناباد 2- عضو هیات علمی دانشگاه ازاد اسلامی واحد کاشمر

کلمات کلیدی :

کولیک کلیوی،مورفین،کترولاک،متوکلوپرامید،شدت درد،مدیریت درد

چکیده :

زمینه وهدف: کولیک کلیوی یکی از شایعترین علل درد حاد اورژانسی در بیماران است که کیفیت زندگی و عملکرد روزمره آنان را تحت تأثیر قرار میدهد. انتخاب درمان مناسب برای کنترل سریع و مؤثر درد، اهمیت بالایی در بهبود وضعیت بیماران و کاهش عوارض دارد. هدف از این مطالعه مقایسه تأثیر مورفین با ترکیب کترولاک و متوکلوپرامید بردرد بیماران کولیک کلیوی است. روش بررسی: این مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی بود که شامل 50 بیمار مبتلا به کولیک کلیوی در دو گروه درمانی بود که در بیماران مبتلا به کولیک کلیوی مراجعه کننده به اورژانس بیمارستان علامه بهلول گنابادی درگناباد و بیمارستان حضرت ابوالفضل (ع) در کاشمر درسال 1404انجام شد.گروه اول مورفین(25=n) و گروه دوم ترکیب کترولاک با متوکلوپرامید(25=n). شدت درد بیماران در چهار زمان (قبل از مداخله، 20، 40 و 60 دقیقه پس از تجویز دارو) با استفاده از مقیاس عددی درد(VAS) اندازهگیری شد. دادهها با استفاده از آزمونهای آماری پارامتریک، شامل تحلیل واریانس با اندازهگیریهای مکرر (Repeated Measures ANOVA) تحلیل شد. یافتهها: نتایج نشان داد که شدت درد در هر دو گروه به طور پیوسته کاهش یافت. اثر زمان بر شدت درد معنیدار بود. (001/ 0> p) ، اما تفاوت روند کاهش درد بین دو گروه معنیدار نبود(360/0=p) همچنین، مقایسه میانگین شدت درد بین دو گروه تفاوت آماری معناداری نشان نداد (166/0= p). تنها تفاوت دموگرافیک معنادار بین گروهها در جنسیت و میانگین سن مشاهده شد، اما سایر ویژگیها مانند وضعیت تأهل، میزان تحصیلات، شغل و سابقه درد کلیوی مشابه بودند. نتیجهگیری: نتایج این مطالعه نشان میدهد که هر دو روش درمانی مورفین و کترولاک + متوکلوپرامید در کاهش درد بیماران مبتلا به کولیک کلیوی مؤثر هستند و روند کاهش درد در طول زمان مشابه است. این یافتهها میتوانند راهنمای انتخاب دارو برای مدیریت درد حاد بیماران در شرایط اورژانسی باشند و توجه به ویژگیهای فردی بیمار، از جمله جنس و سن، در برنامهریزی درمانی اهمیت دارد.