سامانه همایش های دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد

صفحه اصلی / اولین همایش بین المللی تحول خدمات سلامت: تلفیق مراقبت، درمان، بازتوانی و امیدبخشی

اثربخشی استفاده از تلهمدیسین در مدیریت بیماران اورژانسی در مرحله پیشبیمارستانی مقاله مروری روایی شواهد

نویسندگان :

شایان محبی¹ سمانه اورک²

1- دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور 2- دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز

کلمات کلیدی :

تله مدیسین،فوریت پزشکی،اورژانس،تروما،سکته مغزی،ماموریت اورژانسی،مراقبت از راه دور،بیماران اورژانسی،اورژانس پیش بیمارستانی،پرستارس

چکیده :

چکیده مقدمه: مراقبت پیشبیمارستانی یکی از مراحل تعیینکننده در زنجیره درمان بیماران اورژانسی است و بسیاری از تصمیمات تشخیصی، درمانی و انتقال بیمار در محیطی اتخاذ میشوند که دسترسی به پزشک متخصص و امکانات تشخیصی محدود است. تلهمدیسین با فراهم کردن ارتباط صوتی و تصویری، انتقال دادههای بالینی و امکان مشاوره از راه دور میتواند بهعنوان ابزاری برای پشتیبانی از تصمیمگیری تیمهای فوریتهای پزشکی مورد استفاده قرار گیرد روش ها: این مطالعه بهصورت مرور روایی شواهد انجام شد. منابع مرتبط درpubmed,magiran,googleschoو منابع سازمان جهانی بهداشت و همچنین منابع علمی ایرانی بررسی شدند. مرورهای نظاممند و مطالعات مرتبط با کاربرد تلهمدیسین در اورژانس پیشبیمارستانی، سکته مغزی، بیماریهای قلبی، تروما، تصمیمگیری بالینی و اجرای سامانههای تلهمدیسین در آمبولانس در اولویت قرار گرفتند. یافتههای مطالعات بر اساس محورهای کاربرد بالینی، تصمیمگیری، کیفیت مراقبت، زمان، هزینه، رضایت و موانع اجرایی جمعبندی شدند یافته ها: شواهد موجود نشان میدهد تلهمدیسین در محیط پیشبیمارستانی عمدتاً برای ارتباط بلادرنگ با متخصص، انتقال اطلاعات بیمار، پشتیبانی از تشخیص و درمان و تصمیمگیری درباره مقصد انتقال به کار رفته است. یک مرور نظاممند 68 مطالعه مرتبط با تلههلث پیشبیمارستانی را شناسایی کرد که 54 درصد آنها بر سکته مغزی و مراقبت قلبی حاد متمرکز بودند و ویدئوکنفرانس بلادرنگ و روش انتقال و ذخیره اطلاعات از روشهای رایج بودند [1]. در مرور نظاممند دیگری، از میان 42 مطالعه بررسیشده، 7 مطالعه واجد شرایط بودند و شواهدی از کاربرد تلهمدیسین در پشتیبانی تشخیصی، هدایت درمان و انتخاب بیمارستان مقصد به دست آمد؛ با این حال، محدودیت حجم نمونه، مطالعات امکانسنجی و عوامل مداخلهگر، تعیین اثر مستقیم بر پیامدهای نهایی بیمار را دشوار کرده است [2]. شواهد موجود در زمینه کیفیت مراقبت، هزینه و رضایت نیز نتایج امیدوارکنندهای نشان دادهاند، اما هنوز برای نتیجهگیری قطعی به مطالعات قویتر نیاز است [3]. نتیجه گیری: تلهمدیسین میتواند بهعنوان یک ابزار مکمل برای تقویت خدمات اورژانس پیشبیمارستانی، دسترسی به تخصص پزشکی، تبادل اطلاعات و هماهنگی بین آمبولانس و بیمارستان را بهبود دهد. با وجود نتایج امیدوارکننده، اثربخشی نهایی آن به کیفیت زیرساخت ارتباطی، آموزش کارکنان، امنیت اطلاعات، قابلیت همکاری سامانهها و وجود پروتکلهای مشخص وابسته است. انجام مطالعات مداخلهای و چندمرکزی در ایران برای ارزیابی پیامدهای بالینی و اقتصادی این فناوری ضروری است واژگان کلیدی: تلهمدیسین، پزشکی از راه دور، اورژانس پیشبیمارستانی، فوریتهای پزشکی، آمبولانس، سلامت دیجیتال، تصمیمگیری بالینی