سامانه همایش های دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد

صفحه اصلی / اولین همایش بین المللی تحول خدمات سلامت: تلفیق مراقبت، درمان، بازتوانی و امیدبخشی

تعاملات هوشمند پلی به سمت عملکرد بهینه در بالین ؛ واکاوی روایتی از جایگاه هوش مصنوعی در فرآیند کسب مهارتهای پرستاری

نویسندگان :

سیده مریم موسوی¹ مهسا السادات موسوی² سیما ودائی³

1- مرکز تحقیقات سلامت جامعه، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران 2- مرکز تحقیقات سلامت جامعه، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران 3- مرکز تحقیقات مراقبت‌های پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

کلمات کلیدی :

هوش مصنوعی مولد،آموزش پرستاری،شبیهسازی بالینی،شایستگی بالینی،استدلال بالینی،تفکر انتقادی،مدلهای زبانی بزرگ

چکیده :

مقدمه: آموزش پرستاری در آستانه تحولی بنیادین قرار دارد؛ تحولی که کسری پیشبینیشده 5٫9 میلیونی نیروی انسانی پرستاری در جهان و فشار گذار به دیجیتالیسازی آن را شتاب بخشیده است(1). محدودیت فرصتهای آموزش بالینی نیز ضرورت راهکارهای نوآورانه را دوچندان میکند(2). نهادهای حرفهای پیشرو بر ادغام قابلیتهای سلامت دیجیتال، از جمله سواد هوش مصنوعی، در برنامههای آموزشی تأکید دارند(3)، در حالی که ساختارهای درسی سنتی در تحقق یادگیری شخصیسازیشده و مبتنی بر فناوری با دشواری مواجهاند(1). در این میان، هوش مصنوعی مولد مبتنی بر مدلهای زبانی بزرگ که قادر به خلق خودکار متن، تصویر، صوت و ویدئو است(4)، در ارزیابیهای علمی و بالینی عملکردی در سطح دکتری و دقتی فراتر از 80٪ نشان داده است(1). ادغام چتباتها، آزمونهای تطبیقی و شبیهسازیهای تعاملی بیانگر تغییر پارادایم در آموزش سلامت است(5, 6)، اما بررسی متوازن مزایا و چالشهای آن ضروری است. هدف این مطالعه، واکاوی کارکردها، پیامدها و چالشهای ادغام هوش مصنوعی مولد در یادگیری و مهارتهای بالینی دانشجویان پرستاری بود. روش ها: در این مطالعه مروری روایتی، جستجوی جامع متون در پایگاههای داده معتبر بینالمللی شامل PubMed، Scopus، Web of Science، ScienceDirect و Google Scholar در بازه زمانی 2023 تا 2026 با استفاده از کلیدواژههای ترکیبی MeSH و واژگان آزاد مرتبط با هوش مصنوعی مولد، آموزش پرستاری، تفکر انتقادی، استدلال بالینی و شایستگیهای حرفهای انجام شد. پس از فرآیند ارزیابی و غربالگری دو مرحلهای بر اساس معیارهای ورود و خروج، در نهایت 17 مطالعه کلیدی وارد فرآیند تحلیل نهایی شدند. دادهها از طریق مقایسه، تطبیق و تحلیل درونمایهای مورد سنتز قرار گرفتند. یافته ها: چتباتها و شبیهسازیهای هوشمند، دانش، عملکرد بالینی، سواد دیجیتال، تفکر انتقادی و مشارکت دانشجویان را ارتقا دادند(7-9). ابزار ارزیابی خودکار 4A نیز همسویی بالایی با متخصصان انسانی داشت(10). با این حال، کاربردها عمدتاً در سطوح «میداند» و «میداند چگونه» هرم میلر متمرکز بودند(1).آمادگی درکشده هیئت علمی پایینتر از سواد هوش مصنوعی و آگاهی اخلاقی آنان بود (3). اطلاعات نادرست، دغدغههای اخلاقی و خلأهای حاکمیتی از موانع اصلی بودند(2, 5). نتیجه گیری: هوش مصنوعی مولد ظرفیت ارتقای یادگیری دانشجویان پرستاری را دارد، اما جایگزین قضاوت بالینی انسانی نیست. ادغام آن مستلزم دستورالعملها، ارتقای سواد هوش مصنوعی و مدل «کارشناس در حلقه» است(1, 11). پژوهشهای آتی باید سطوح بالاتر هرم میلر را بررسی کنند.