سامانه همایش های دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد

صفحه اصلی / اولین همایش بین المللی تحول خدمات سلامت: تلفیق مراقبت، درمان، بازتوانی و امیدبخشی

تلفیق چاپ زیستی چهاربُعدی و وزیکولهای برونسلولی مهندسیشده در ترمیم زخم پای دیابتی: مروری بر رویکردهای نوین و چالشهای بالینی

نویسندگان :

سید فرزاد ملانوروزی¹ مهدیار اسدی² نگین ابوالقاضی³ تیارا نظری⁴ ملیحه جهرمی⁵

1- دانشگاه آزاد نجف آباد - دانشکده پزشکی 2- دانشگاه آزاد نجف آباد - دانشکده پزشکی 3- دانشگاه آزاد نجف آباد - دانشکده پزشکی 4- دانشگاه آزاد نجف آباد - دانشکده پزشکی 5- دانشگاه آزاد نجف آباد - دانشکده پزشکی

کلمات کلیدی :

زخم پای دیابتی،چاپ زیستی،وزیکولهای برونسلولی،هیدروژلها،ترمیم زخم،رگزایی،ماکروفاژها

چکیده :

مقدمه: زخمهای مزمن بهویژه زخم پای دیابتی، یکیاز چالشهای درمانی در جهان هستند(1). پوست سالم از طریق یک پروسه منظم ترمیم میشود (1و2). بیماری دیابتشیرین موجب گیر افتادن ماکروفاژهای بدن در فاز التهاب وعدم ورود به فاز ترمیم میشود(2). بهتازگی، دو روش به عنوان جایگزین روشهای قدیمیتر توجه پژوهشگران را جلب کردهاست: «چاپ زیستی چهاربعدی» (داربستهایهوشمند) و «ویزکولهای برونسلولی مهندسیشده» (مهارکننده التهاب و القاکننده رگزایی(2،3). در این مقاله، به مرور شواهد علمی پیرامون ترکیب این دو فناوری و اثربخشی آنها بر زخم دیابتی میپردازیم. روش ها: مقالات منتشرشده سالهای 2020 تا 2026 با تمرکز بر مطالعات کلیدی سالهای 2024 تا 2026 از پایگاههای معتبر PubMed، Scopus و Google Scholar بررسی شدند(1،3).کلیدواژههای چاپ چهاربعدی، هیدروژلها، وزیکولهای برونسلولی و ... برای جستوجو استفاده شد. دستاوردهای مقالات بررسی شده خلاصه گردید و مقالات نامناسب از بررسی کنار گذاشته شدند. یافتهها: بررسیها نشان میدهد پوست مصنوعی یا پانسمان به این دلیل کارآمد نیستند که زخم دائماً تغییر میکند (تغییر رطوبت، ترشح اسید و ...) در حالی که این ساختارها ثابت هستند(3). در مقابل، چاپ چهاربعدی از «هیدروژلهای هوشمند» بهره میبرد که میتوانند به تغییرات زخم پاسخ مناسبی بدهند(3،4). طبق پژوهشها، اگر این داربستها حاوی اگزوزومهای پیامرسان سلولی باشند، موجب کاهش پاسخ التهابی ماکروفاژها و تمایز آنها میشوند که سبب رگزایی سریعتر و خونرسانی عمقی میشود(4،5). با این حال چالشهایی برای کاربرد بالینی مانند تولید انبوه وزیکولها، تنظیم زمان جذبشدن داربست متناسب با رشد بافت وبررسی ایمنی طولانیمدت در بدن انسان وجود دارد(3،5). نتیجهگیری: تلفیق دو روش ذکرشده، انقلابی در درمان زخم پای دیابتی است(3-5). این سیستم با هندسه زخم تطبیق مییابد و موجب کاهش التهاب مزمن و رگزایی می شود. پژوهشهایآینده باید روی استانداردسازی تولید اینسامانهها و آزمودن بالینی آنها تمرکز کنند. واژگان کلیدی: زخم پای دیابتی، چاپ زیستی، وزیکولهای برونسلولی، هیدروژلها، ترمیم زخم، رگزایی، ماکروفاژها