سامانه همایش های دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد

صفحه اصلی / اولین همایش بین المللی تحول خدمات سلامت: تلفیق مراقبت، درمان، بازتوانی و امیدبخشی

اثربخشی زوج درمانی بازسازی عاطفی بر پرخاشگری پنهان زوجین،دلزدگی زناشویی و استرس والدگری در زوجین دارای فرزند مبتلا به اضطراب جدایی شهر اصفهان

نویسندگان :

زهرا دهقانی¹ پریناز سادات سجادیان² شادی گلی³

1- دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد 2- دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد 3- دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد

کلمات کلیدی :

بازسازی عاطفی،زوج درمانی،پرخاشگری پنهان،دلزدگی زناشویی،اضطراب جدایی،Emotionally focused couples therapy،covert aggression between partners،marital burnout،parenting stress،separation anxiety

چکیده :

مقدمه: اضطراب جدایی کودک یکی از رایجترین اختلالات دوران کودکی است که علاوه بر آسیب به کودک، میتواند نظام روابط زناشویی والدین را نیز تحت تأثیر قرار دهد و زمینهساز افزایش پرخاشگری پنهان زوجین، دلزدگی زناشویی و استرس والدگری شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی زوجدرمانی بازسازی عاطفی بر پرخاشگری پنهان زوجین، دلزدگی زناشویی و استرس والدگری در زوجین دارای فرزند مبتلا به اضطراب جدایی شهر اصفهان انجام شد. روش کار: این پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون-پیگیری همراه با گروه کنترل، در سال 1405 در شهر اصفهان انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه زوجین دارای فرزند مبتلا به اضطراب جدایی این شهر بود. نمونهگیری ابتدا به روش در دسترس انجام و سپس بهطور تصادفی در دو گروه آزمایش (14زوج) و کنترل (15 زوج) گمارده شدند.ابزار پژوهش شامل پرسشنامههای پرخاشگری پنهان ،دلزدگی زناشویی و استرس والدگری بود که در سه مرحله پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری تکمیل شد. گروه آزمایش هشت جلسه 90 دقیقهای هفتگی زوجدرمانی بازسازی عاطفی دریافت کرد و گروه کنترل هیچ مداخلهای دریافت نکرد. یافته ها:تحلیل واریانس چندمتغیری نشان داد اثر تعاملی زمان و گروه بر ترکیب متغیرهای وابسته معنادار است . تحلیلهای تکمتغیره با تصحیح گرینهاوس-گیزر نیز اثر تعاملی معنادار را برای پرخاشگری پنهان ، دلزدگی زناشویی و استرس نشان داد و در هر سه متغیر مقدار احتمال کمتراز 0.001 بود. بر پایهی آزمون تعقیبی بونفرونی، در گروه آزمایش نمرات هر سه متغیر از پیشآزمون به پسآزمون و پیگیری کاهش معنادار داشت (p<0.001) و بین پسآزمون و پیگیری تفاوت معناداری دیده نشد (p>0.05)؛ در گروه کنترل هیچ تغییر معناداری مشاهده نشد. نتیجه گیری : نتایج این مطلعه از کاربرد این رویکرد بهعنوان مداخلهای امیدبخش برای کاهش تنشهای زوجی و فشار والدگری در این گروه حمایت می کند.