سامانه همایش های دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد

صفحه اصلی / اولین همایش بین المللی تحول خدمات سلامت: تلفیق مراقبت، درمان، بازتوانی و امیدبخشی

توسعه چارچوب جامع ایمنی بیمار در بخشهای مراقبت ویژه در راستای تحول خدمات سلامت: یک مطالعه چند روشی

نویسندگان :

ستاره تاجداری¹ علیرضا ایرج پور² محسن شهریاری³ محمود سقایی⁴

1- دانشگاه علوم پزشکی تهران 2- دانشگاه علوم پزشکی اصفهان 3- دانشگاه علوم پزشکی اصفهان 4- دانشگاه علوم پزشکی اصفهان

کلمات کلیدی :

ایمنی بیمار،بخش مراقبت ویژه،تحول خدمات سلامت،کیفیت مراقبت،فناوری سلامت،مطالعه چندروشی

چکیده :

مقدمه: بخشهای مراقبت ویژه به دلیل پیچیدگی وضعیت بیماران، تعدد مداخلات، وابستگی به فناوریهای پیشرفته و نیاز به تصمیمگیری و همکاری بینحرفهای، از محیطهای پرخطر برای بروز خطا و آسیبهای قابل پیشگیری به شمار میروند. ازاینرو، شناسایی ابعاد کلیدی ایمنی بیمار و طراحی چارچوبی جامع میتواند زمینهساز ارتقای کیفیت و تحول خدمات مراقبتی در این بخشها باشد. مطالعه حاضر با هدف توسعه چارچوب جامع ایمنی بیمار در بخشهای مراقبت ویژه انجام شد. مواد و روشها: این مطالعه توسعهای با رویکرد چندروشی و بهعنوان بخشی از یک رساله دکتری انجام شد. در مرحله نخست، شواهد علمی ملی و بینالمللی از طریق جستجوی نظاممند منابع شناسایی و بررسی شد. سپس مستندات و شواهد بومی بهصورت دستی بررسی گردید و در ادامه، دادههای حاصل از پژوهش میدانی در بخشهای مراقبت ویژه بیمارستانهای منتخب دانشگاههای علوم پزشکی اصفهان و تهران گردآوری شد. یافتههای حاصل از مراحل مختلف تحلیل، تلفیق و سازماندهی شدند تا ابعاد اصلی چارچوب ایمنی بیمار در مراقبت ویژه استخراج شود. یافتهها: چارچوب توسعهیافته، ایمنی بیمار در بخشهای مراقبت ویژه را در هفت بعد اصلی شامل مدیریت خطاهای حرفهای؛ پیشگیری و کنترل عفونت؛ ایمنی انتقال و واگذاری مراقبت و اقدامات درمانی؛ مدیریت استفاده ایمن از تلفن همراه و سایر فناوریهای اطلاعاتی؛ مدیریت ایمن استفاده از شبکه، اینترنت و ارتباطات برخط؛ ایمنی دارویی و مدیریت خطاهای دارویی؛ و پیشگیری از سقوط بیمار تبیین کرد. یافتهها نشان دادند که ایمنی در مراقبت ویژه مفهومی چندبعدی است و علاوه بر عوامل بالینی، تحت تأثیر فرایندهای ارتباطی، سازمانی و فناورانه قرار دارد. نتیجهگیری: تحول خدمات سلامت در بخشهای مراقبت ویژه مستلزم عبور از رویکردهای تکبعدی و حرکت به سوی یک رویکرد نظاممند و چندبعدی به ایمنی بیمار است. چارچوب پیشنهادی میتواند مبنایی برای طراحی استانداردها و راهنماهای بومی، تقویت فرهنگ ایمنی، بهبود ارتباطات و انتقال مراقبت، ارتقای ایمنی دارویی، بهرهگیری ایمن از فناوریهای نوین و برنامهریزی آموزشی کارکنان، بیماران و خانوادهها فراهم کند. بهکارگیری این رویکرد میتواند به ارتقای کیفیت، کاهش خطاهای قابل پیشگیری و تحقق مراقبت ایمنتر در محیطهای مراقبت ویژه کمک نماید.