سامانه همایش های دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد

صفحه اصلی / اولین همایش بین المللی تحول خدمات سلامت: تلفیق مراقبت، درمان، بازتوانی و امیدبخشی

نقش مداخلات رواندرمانی در سازگاری روانشناختی بیماران سرطانی با برداشت عضو: مروری بر شواهد

نویسندگان :

غلامرضا طالبی¹ ناهید کریمی² سهیلا ملکی³

1- دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد 2- دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد 3- دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد

کلمات کلیدی :

ماستکتومی،رواندرمانی،نگرش به مرگ،کیفیت زندگی،سازگاری روانشناختی

چکیده :

مقدمه: برداشت یا نقص عضو ناشی از سرطان (مانند ماستکتومی) یک رویداد آسیبزا محسوب میشود که علاوه بر پیامدهای جسمانی، با اضطراب مرگ، سوگ مرتبط با نقص عضو، کاهش تحمل ابهام، پریشانی روانشناختی و افت کیفیت زندگی همراه است (1-3). مطالعات اخیر نشان میدهند که مداخلات رواندرمانی میتوانند این پیامدهای روانی را بهبود بخشند (4,5). روشها: این مطالعه از نوع مروری توصیفی بود. با استفاده از کلیدواژههای استاندارد در پایگاههای علمی داخل و خارج از کشور شامل Google Scholar، PubMed، Scopus، ScienceDirect، SID، MagIran و IranDoc جستجو انجام شد. پس از اعمال معیارهای ورود و خروج و حذف موارد تکراری، مقالات مرتبط بررسی شدند. مداخلات مورد بررسی شامل معنادرمانی گروهی، طرحوارهدرمانی هیجانی و شناختدرمانی مبتنی بر ذهنآگاهی بودند که پیامدهایی نظیر تحمل ابهام، ادراک درد، نگرش نسبت به مرگ، سوگ، کیفیت زندگی، تحمل پریشانی، احساس عاملیت و امیدواری را هدف قرار داده بودند. یافتهها: نتایج نشان داد که در تمامی مطالعات، مداخلات رواندرمانی در مقایسه با گروه کنترل، بهبود معنادار آماری (p < 0.05) در پیامدهای روانشناختی ایجاد کردند. این اثرات عمدتاً تا مرحله پیگیری پایدار ماندند. اثر برخی مداخلات بر متغیرهایی نظیر نگرش به مرگ در کوتاهمدت ناچیز، اما در پیگیری معنادار بود. نتیجهگیری: مداخلات رواندرمانی رویکردهای مؤثر و پایداری برای کاهش پریشانی روانی و ارتقای سازگاری روانشناختی در بیماران سرطانی با سابقه برداشت عضو هستند و میتوانند بهعنوان مکمل مراقبتهای استاندارد آنکولوژی مورد استفاده قرار گیرند.